De bizarre asteroïdengordel:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

De bizarre asteroïdengordel:

Dit is een lang artikel en dat kon echt niet anders.

9d0bca82f4f4f25d678812ef5fe8b927_medium.

Dit is Vesta en Vesta is de op twee na grootste asteroïde die we (nu) kennen en ze bevind zich in de asteroïdengordel. De diameter is ruim 500 km en stel dat Vesta op ramkoers zou komen te liggen met de Aarde en dat is een hele marginale kans … dan ziet het er niet zo heel best uit, want binnen twee weken na de inslag zullen gigantische donkere en dikke wolken de lucht rondom onze Aarde bedekken en het Zonlicht zal er niet doorheen kunnen komen … en het zal het einde van – bijna – al het leven betekenen. Bijna, wie weet heeft u mazzel. Maar dat is dus als Vesta ons komt zoenen … maar Vesta is niet de grootste, dat is Ceres waar wetenschappers dus nog niet zeker van zijn hoe ze het moeten noemen. Een dwergplaneet of een asteroïde. Ceres heeft een diameter van ongeveer 950 km.

baf1d6038a95ff9cba1df548268c1a96_medium.

Dit is geen golfbal, maar Ceres en stel dat het onmogelijke gebeurd en Ceres komt ons zoenen dan is het echt einde oefening voor al het leven op Aarde, maar dan ook voor miljoenen jaren. De inslag is groot genoeg om een heel continent (Europa, Amerika, Afrika) te laten verdwijnen en binnen niet zo heel lange tijd zal de oppervlaktetemperatuur zijn opgelopen tot ruim 2.000 graden Celsius.

Tot zover deze volgens mij weinig optimistische opening, maar de kans dat Vesta of Ceres van koers zal gaan veranderen en ons komt zoenen is ongeveer één op een miljard. Dus u hoeft u niet zo heel erg veel zorgen te maken.

De bizarre asteroïdengordel:

51d24babed77505df666c66f93f5e3db_medium.

Tussen de planeten Mars en Jupiter bevind zich een afstand van ongeveer 550 miljoen kilometer en tussen die planeten in vinden we de ruim 180 miljoen kilometer brede asteroïdengordel met daarin een paar miljoen asteroïden van diverse omvang. Daar zitten kleintjes tussen met maar slechts een diameter van een meter of 5 tot 10, maar dus ook asteroïden met diameters tot 100, 1.000, 10.000 en zelfs 1 van bijna 1.000.000 meter. Ceres. Het verschil tussen een inslag van een kleintje van 5 tot 10 meter en Ceres moge duidelijk zijn … zo’n kleintje komt qua vergelijking met vrijkomende energie overeen met de atoombom die op Hiroshima viel (16 kiloton TNT) en Ceres is einde oefening van al het leven. Al die steentjes met diameters van 20 meter t/m 500 kilometer zullen naar verhouding een alsmaar groter wordende destructieve impact op de Aarde hebben. Er is geen grote steen nodig om een stad te verwoesten.

Wie overigens denkt – en als je naar foto’s kijkt dan is dat niet zo heel erg vreemd – dat de asteroïden in die gordel heel dicht bij elkaar zweven die heeft het mis. Sinds 16 juli 1972 zijn twaalf ruimtesondes al door de asteroïdengordel gevlogen zonder in botsing te komen met een asteroïde:

Pioneer 10 en Pioneer 11, Voyager 1 en Voyager 2, Ulysses, Galileo, NEAR, Cassini, Stardust, New Horizons, Rosetta en DAWN.

De asteroïdengordel is grotendeels een leeg stuk ruimte waar een paar miljoen asteroïden in zweven en van al die asteroïden hebben er circa 1,5 miljoen een diameter ruim groter dan 1 kilometer. En bij een inslag van zo’n asteroïde heb je al een impact van 46.300 megaton. En eventjes ter vergelijking met de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki en Tsar Bomba:

Little Boy

 

 

 


Effectieve kracht: 0,018 megaton TNT
Datum: 6 augustus 1945
Plaats: Hiroshima, Japan
Type: Uraniumbom

Fat Man

 

 


Effectieve kracht: 0,021 megaton TNT
Datum: 9 augustus 1945
Plaats: Nagasaki, Japan
Type: Plutoniumbom

Tsar Bomba

 

 

 


Effectieve kracht: 57 megaton TNT
Datum: 30 oktober 1961
Plaats: Nova Zembla
Type: Waterstofbom

https://tallsay.com/page/4294968733/het-manhattan-project

https://tallsay.com/page/4294968896/tsar-bomba

Oftewel een inslag van een asteroïde met een doorsnede van zeg 1 km is al ruim 800 keer zwaarder dan Tsar Bomba. En dus moge het heel duidelijk zijn dat mocht Ceres ons komen zoenen dat de impact van die inslag nog minstens 1.000 keer zwaarder zal zijn. Dus 800.000 keer zwaarder dan Tsar Bomba. En het zou niet enkel al het leven op Aarde voor miljoenen jaren onmogelijk maken, maar het zou de Aarde terug naar de tijd van voor het prilste leven ontstond knallen.

Maar gelukkig hebben ‘slimme’ wetenschappers uitgerekend hoeveel jaar er zitten tussen inslagen van asteroïden van verschillende omvang. Of de asteroïden daar rekening mee houden betwijfel ik.

https://tallsay.com/page/4294967618/15-februari-2013-dit-was-maar-een-klein-steentje

https://tallsay.com/page/4294992602/er-kwam-een-steentje-langs-gevlogen-een-levenseinde-steentje

10 km en meer – eens in de 100.000.000 jaar.

1 tot 10 km – eens in de 700.000 jaar.

300 tot 800 meter – eens in de 70 tot 300.000 jaar.

150 meter – eens in de 20.000 jaar.

40 meter – eens in de 300 jaar.

De Barringerkrater in Arizona ontstond door de inslag van zo een steentje van 50 meter doorsnede.

Deze asteroïde van ‘maar’ 50 meter woog 300.000 ton (300.000.000 kg), sloeg in met een snelheid van 18 km per seconde (bijna 65.000 km per uur) en vertegenwoordigde een energie van 20 miljoen ton TNT. De krater die het gevolg was van de inslag is ca. 1300 meter in diameter en ongeveer 170 meter diep. De kraterrand ligt 30 meter boven de omringende vlakte.

04347ce3e3fea4504da669f962e7c763_medium.

Dit deed dus een steentje van 50 meter doorsnede … Ceres is 19.000 keer groter!

De geschiedenis van de Asteroïdengordel:

Ons Zonnestelsel ontstond door samenklontering van planetesimalen en dat moet je zien als echt continu botsingen tussen steeds groter wordende stukken puin waaruit uiteindelijk de planeten ontstonden. Planetesimalen zijn objecten die (vermoedelijk) voorkomen in stellaire nevels en zij zijn het begin van samenklontering van deeltjes … en uiteindelijk resulterend door botsingen en zwaartekracht in planeten. Maar Jupiter bleek zo groot te worden met zo’n sterk zwaartekrachtveld dat de nog immer overgebleven ronddraaiende stukken puin geen planeet konden vormen. Hun zwaartekracht was niet sterk genoeg om zich te onttrekken aan de zwaartekracht van Jupiter.

De totale massa van de asteroïdengordel is niet indrukwekkend, want dat is maar gelijk aan 4% van de maan en Ceres neemt daar 1/3e voor haar rekening.

Hoe ontdekte de mens de asteroïdengordel?

Daarvoor moeten we eigenlijk terug naar de 18e eeuw toen astronomen een patroon herkenden in de banen van de planeten Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter en Saturnus en vanuit die observaties ontstond de wet van Titius-Bode waarmee de afstanden tot de Zon werden vastgesteld op basis van rangnummers.

a = 0,4 + 0,3 × 2(n - 2)

a de afstand in astronomische eenheden (AE) van de planeet.

N het rangnummer van de planeet, gerekend vanaf de zon.

1 AE (Astronomische Eenheid) = circa 150 miljoen km. De afstand van de Aarde tot de Zon.

Dus dit:

1ea2752a78fd4508aabf204c639b4754_medium.

0a1f7e9d5557db97ee97990e055f5e30_medium.5be45eacca6fe89b1717ecf8028075ad_medium.

Titius en Bode

De Duitse astronoom Titius die het ontdekte het en het was de Duitse astronoom Bode die het publiceerde.

Het was deze wet die een gat aantoonde tussen de banen van Mars en Jupiter die uiteindelijk leidde tot een hele belangrijke ontdekking. Hierdoor begonnen astronomen ineens steeds meer objecten te zien tussen Mars en Jupiter en die een soort van ring vormden. En daarna kwam vervolgens kwam ene Frederick William Herschel (een Britse componist, organist, muziekleraar en astronoom van Duitse, Joodse en Tsjechische afkomst) die de objecten de naam asteroïde (ik meen Grieks voor ster-achtig) gaf en die hele ring de asteroïdengordel noemde.

2436d91b43c371b6ef4f0dbb8066d1c6_medium.

Herschel

Temperatuur asteroïden in de gordel:

De temperatuur van de asteroïdengordel varieert met de afstand tot de Zon. Stofdeeltjes in de gordel hebben typisch een temperatuur tussen -73°C op 2,2 AE van de Zon tot -108 °C op 3,2 AE van de Zon. Als gevolg van hun rotatie kan de temperatuur van een asteroïde behoorlijk verschillen omdat ze soms naar de Zon toe zijn gericht en soms niet.

Waar bestaan ze uit:

Over het algemeen bestaat een asteroïde uit steen, maar je hebt ze ook die ijzer en nikkel bevatten. En er zijn asteroïden die beide metalen bevatten, samen met koolstofrijke componenten. En dan heb je de asteroïden die verder weg staan van de Zon en die bevatten veelal ijs en waterijs.

Vier verschillende categorieën:

De hele gordel kan het best worden onderverdeeld in vier categorieën. C, S en M. Dat zijn er maar 3 en niet 4 en dat klopt, want categorie 4 is V, maar die zijn erg zeldzaam.

Categorie C:

Om en nabij driekwart (75%) van alle zichtbare asteroïden behoort tot de C categorie. Koolstofrijk en hun spectrum komt overeen met de vorming van het Zonnestelsel. Deze zijn ouder dan de Aarde.

Categorie S:

Sillicaatrijke asteroïden die zich vooral in het binnenste deel van de gordel bevinden. Naast sillicaat tref je ook wat metaal in deze asteroïden aan, maar bijna geen koolstof. Dit duidt er op dat ze in de loop van de tijd aan enorm sterke veranderingen onderhevig zijn geweest. Vermoedelijk hebben er processen als smelten en hergroeperingen plaatsgevonden.

Categorie M:

Dit zijn vooral metaalrijke asteroïden en vormen ongeveer 10% van alle asteroïden. Ze bestaan uit ijzer-nikkel en nog wat silicaat houdende componenten. Van een aantal van deze asteroïden denkt men dat het de kernen zijn van grotere asteroïden die tijdens botsingen zijn gefragmenteerd.

Categorie V:

Deze asteroïden bestaan voornamelijk uit basalt en de V komt van de asteroïde Vesta, omdat men heel lang dacht dat het stukken van Vesta waren. Inmiddels is dat achterhaald.

Asteroïden clans:

bc36cfe9dd22cdec612fc2a954e39763_medium.

Ruim 35% van alle asteroïden in de gordel maken deel uit van een clan of zo u wilt familie. En deze families zijn gebaseerd op diverse overeenkomsten zoals daar zijn de excentriciteit, baan inclinatie (de hoek tussen de baan van een hemellichaam en het referentievlak van het coördinatenstelsel) en hun gemiddelde afstand tot de Zon en tenslotte overeenkomsten in hun spectrum.

Wanneer we het hebben over asteroïden families in de gordel dan hebben we het eigenlijk over vijf prominente families.

Flora, Eurnoma, Koronis, Eos en Themis:

De Flora-familie is één van de grootste met ruim 800 bekende familieleden en is mogelijk ontstaan bij een botsing van minder dan 1 miljoen jaar geleden. De Flora-familie vinden we in het binnenste gedeelte van de gordel en de familie bestaat uit categorie S asteroïden en is goed voor 4 tot 5% van alle objecten in de gordel.

De Eunomia-familie bestaat eveneens uit een grote groep categorie S asteroïden. En ze hebben hun naam te danken aan de Griekse godin Eunomia, de godin van wet en wetgeving. Ook de Eunomia-familie bevindt zich in het midden van de asteroïdengordel en is goed voor ongeveer 5% van alle asteroïden.

De Koronis-familie bestaat uit circa 300 bekende asteroïden en die vermoedelijk enkele miljarden jaren geleden zijn ontstaan uit een botsing. Het grootste lid van de familie is 208 Lacrimosa. Deze asteroïde heeft een diameter van 41 kilometer. De familie telt nog ongeveer 20 asteroïden die groter zijn dan 25 kilometer in diameter.

De Eos- familie draait op een afstand van 450 miljoen kilometer om de Zon en men denkt dat ze is ontstaan uit een botsing ongeveer 1 – 2 miljard jaar geleden. Er zijn 4400 leden bekend die allemaal categorie S asteroïden zijn. Onderzoek van deze Eos-familie en van de andere families laat zien dat er verschillen zijn in de categorie S en daarom heeft de sfamilie een eigen categorie en worden het categorie K asteroïden genoemd. Eigenwijze kom je overal tegen, zelfs in de asteroïdengordel.

De Themis-familie treffen we aan in de buitenste delen van de asteroïdengordel op een afstand van ruim 465 miljoen km van de Zon. De asteroïde 24 Themis is de naamgever van de groep. Het is één van de grootste groepen. De Themis-familie bestaat uit categorie C asteroïden en men denkt dat de samenstelling sterk lijkt op die van koolstofhoudende chondrieten. Deze aardige familie bestaat uit een duidelijke kern van grotere asteroïden met omliggende gebieden van kleinere objecten.

Chondrieten zijn een soort meteorieten die geen sporen van smelten of differentiatie bevatten.

Differentiatie is het proces waarbij een homogeen geheel wordt verdeeld in delen met verschillende eigenschappen.

e468a02761f74fcb61fb83325ced3522_medium.

Ceres

*Candice*

17/05/2019 18:49

Reacties (10) 

1
19/05/2019 11:20
Wauw, wat een interessant boekwerk heb jij er van gemaakt!
1
19/05/2019 13:11
Merci. Dat vind ik ook mooi om te doen en over het Universum kun je blijven schrijven.
1
19/05/2019 08:26
Bizar om te bedenken wat daar allemaal in de ruimte rondzwerft en ons in één klap zou kunnen wegvagen ...
1
19/05/2019 11:15
Ja daar staan we vaak niet bij stil. Wel bij eventuele oorlogen die ook erg zijn, maar daar zweven stukken puin rond die ons volledig kunnen vernietigen.
1
19/05/2019 08:21
Goed artikel! Naar het grootste deel van het hoe, wat en wanneer van de asteroïdengordels in en om ons zonnestelsel is het nog raden, maar het blijft fascinerend.
1
19/05/2019 11:14
Merci.

Dat blijft ook nog wel raden, maar er zitten aardige killers tussen.
1
18/05/2019 12:39
Ik denk dat je hier een typefoutje hebt gemaakt: "typisch een temperatuur tussen -730°C op 2,2 AE van de Zon."
Dat is een stuk kouder dan het absolute nulpunt (0 graden Kelvin). ;-)

Ik ben wel benieuwd waar de meeste meteorieten die op aarde zijn neergestort, vandaan komen. Asteroïdengordel? Oort-wolk? Kuiper-gordel?

Er valt nog een hoop te ontdekken.
18/05/2019 13:00
Oeps ... dat is waar ook ja. ;-)
Maar - 73 of - 730 ... ik vind het allebei te koud om te willen meemaken. ;-)

Oh dat is wel eens leuk om uit te gaan zoeken. Heel veel in ieder geval uit de asteroïdengordel, maar er zullen er ook zonder meer wel uit de Oort-wolk en/of kuiper-gordel komen

Oh absoluut.
1
17/05/2019 21:41
Allemaal potentiële killers die daar rondcirkelen...
17/05/2019 21:59
Absoluut.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert