Verbijsterd

Door Machteld gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Soms kom je mensen tegen die alles tegen lijken te hebben. Wat er maar fout kan gaan, gaat ook fout. Als buitenstaander heb je dan het idee dat ze het zelf veroorzaken maar is dat wel zo? Want je wilt toch niet dat al je relaties de mist in gaan. Maar je verdiept je niet in haar problemen, je hebt het te druk met andere zaken. Je ziet elkaar ook niet zo heel vaak dus het raakt meer en meer op de achtergrond.

Ze krijgt een relatie, met een man die al een aantal kinderen heeft. De relatie gaat mis maar ze blijft moeder voor de kinderen. Samen met haar eigen kind probeert ze ze zo goed mogelijk op te voeden. Ze is alleen nog zo jong, zo onervaren. Fout op fout. Probleem op probleem.

Ze wil zelf ook leven. Genieten. Maar ze kent geen grenzen. Dat heeft ze nooit geleerd. Dus ook daar loopt ze tegen zaken aan die ze niet kan oplossen. Ze verwaarloost zichzelf. Drank, drugs, de maatschappij keert zich tegen haar. Haar gezondheid laat haar uiteindelijk ook in de steek.

Dan treft ze een goede man. Rustig, huisje, boompje, beestje. Ze krijgen samen een kind en even lijkt alles in rustiger vaarwater te komen. Maar het lukt niet, de onrust in haar lijf blijft haar achtervolgen. Ook die relatie loopt stuk. Het lukt haar weer niet.

Het zorgen voor haar zoon valt niet mee. Weer vervalt ze in de oude fouten. Haar omgeving spreekt er schande van. Hoe kun je je kind zo verwaarlozen? Het doet haar verdriet, ze doet haar best maar het lukt gewoon niet. Iedere keer weer die valkuilen, ze mag toch zelf ook wel genieten. Mensen noemen haar een slechte moeder. Ze zoekt troost.

Maar de mensen die zich haar vrienden noemen, bezorgen haar meer dan een slechte naam. Ze is niet meer welkom op de plaatsen waar ze eigenlijk rust zou moeten vinden. En het is niet eenvoudig andere vrienden te vinden. Ze zit vast in haar omgeving, zonder werk, zonder inkomen, zonder vooruitzichten op een betere toekomst. Ze berust en probeert op haar manier gelukkig te zijn.

En dan, dan is het ineens voorbij. Haar omgeving blijft verbijsterd achter. Wat is er gebeurd? Heeft ze het zelf opgegeven? Hadden we het kunnen voorkomen? Hadden we meer kunnen doen? Helaas, we zullen het nooit weten.

12/05/2019 09:30

Reacties (3) 

13/05/2019 07:18
In- en intriest. Mensen lijken soms in een (neerwaartse) spiraal te zitten, waar ze zelf niet meer uit kunnen komen. De omgeving, (verkeerde) vrienden e.d. vormt daar helaas maar al te vaak een groot onderdeel van.
1
12/05/2019 10:47
En daar heb je medelijden mee?
Ik ken deze gevallen, gelukkig niet in de naaste omgeving. Daar kun je niets aan doen. Deze mensen zijn vanaf het begin verkeerd geprogrammeerd (bijvoorbeeld door een verstandelijke beperking), of ze hebben keer op keer foute keuzes gemaakt.
Mensen willen vrijheid, ze willen 'genieten'. Onze maatschappij biedt daar voldoende mogelijkheden voor. Maar velen kunnen het één noch het ander en werken zich steeds verder in de nesten. Kansen die men hen biedt laten ze onbenut, en de goede voornemens zijn meteen weer vergeten als de volgende verleiding zic...
12/05/2019 10:40
Ik zeg even niks, want dit zijn hele schrijnende zaken ... maar ze gebeuren en er zijn dan diverse oorzaken aan te wijzen. Ik kijk dan niet alleen naar wat de 'buitenwereld' fout doet, maar ook naar wat de persoon in kwestie mogelijk (onbewust ... wie zal het zeggen) zelf had kunnen doen om het te voorkomen.
Zo zeg ik dus toch wat, maar het is schrijnend en dat is een feit.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert