Het dagelijkse leven

Door Sen-s Hoekje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

fdc833d72d1509238653feb1f597cb9f_medium.

Zo maar een (woens)dag

Waar ben ik nou weer beland. Owww, het Odeon. Hoe kom ik hier nou weer terecht? Was ik zó dronken dat ik me niet meer kan herinneren hoe en met wie ik hier ben gekomen? Voel me
helemaal niet dronken. Ik zie ook helemaal geen bekenden. Maar wat een heerlijke muziek! Top. Langzaam begin ik een beetje te swingen en voor ik het weet sta ik lekker te dansen op de
dansvloer. 

BAM! 

'Jezus Sen, kun je nou nooit eens zelf je wekker uitzetten.'

UH?

Shit, ik lig in bed en was in een lekker (ouderwets) swing gevoel gekomen door mijn nieuwe alarmtoon. Hmmm, 4 repeats gemist, heb dus echt even liggen swingen in mijn droom.

Kom ook niet echt lekker op gang. Blijf te lang dralen onder de douche, kan niet kiezen tussen een trui of iets minder warms. Al met al ren ik veels te laat de deur uit. Godzijdank zag mijn lief dat aankomen en ik voel twee zakjes met in ieder een boterham in mijn jaszak. Gelukkig. Dat wordt geen hongerlijden!

En uitgerekend op deze ochtend is mijn eerste cliënt een hele nieuwe, één die zelfs nog nooit echt zorg nodig heeft gehad. En dat op de respectabele leeftijd van 87. Mijn 'Sorry mevrouw dat ik vijf minuutjes later ben' veegt ze direct van de baan. 'Laten we eerst maar eens een kopje koffie doen' zijn haar eerste woorden. Een vrouw naar mijn hart! Even later pruttelt de koffie en beginnen we aan de kennismaking. Zenuwachtig schetst ze haar leven, vooral het hele vroegere van voor het trouwen en kinderen krijgen. Ondertussen komt het kopje koffie erbij en wordt ze wat rustiger. Even later, wanneer ze merkt dat ik ook wel van een grapje hou vertrouwd ze me toe dat ze dol is op grappen en grollen uithalen.

En al gauw mag ik haar helpen en hebben we de grootste lol samen.

Als ik weg ga krijg ik een knuffel met daarbij de woorden, 'kind, wat viel dit mee'. 

Ze loopt met me mee naar de deur en zwaait me uit met de woorden 'Tot volgende week, ik kijk er naar uit'.

Ik fiets weg met een blij gevoel en een vette glimlach op mijn gezicht. Wat een cadeautje na het lastige begin van deze dag!

ToDo: Alarmtoon veranderen!

Is getekend Sen voor Sen's Hoekje

17/04/2019 21:14

Reacties (1) 

25/04/2019 22:12
Lol...!

Leuk geschreven. Laat ons nog eens van een verhaaltje van je genieten!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert