1382 Dagdromen in de lente

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ja, maar je kan toch niet de hele dag dromen? O nee? Waarom eigenlijk niet? Moet ik soms hier een beetje mindful zitten te wezen met een boek dat niet opschiet en een stukje dat geschreven wil worden? Het aanrecht dat aan kant moet en de vaatwasser die schoon is en dus leeg wil, open voor de volgende wasbeurt. Steeds maar van die vieze troep binnen laten en eindeloos doorspoelen totdat het er weer glanzend en als nieuw uitziet. Hier een beetje zitten in mijn kamerjas, terwijl Joris met smart staat te wachten in de Fitstudio? 

Wat is daar zo goed aan om altijd maar in het moment te willen zijn? Laat mij maar dromen van vroeger, toen het ook regende en er nog geen vrouw en kind in beeld was, alleen ouders en broers en zussen en toen het hele leven zich ontrolde en toen… Is het niet wonderlijk dat je zomaar kunt dromen van dat vroeger met zoete herinneringen, alsof het ruwe, oude bruinbrood even door de vla gehaald is en smaakt als een ondeugende lekkernij?

Waarom is het beter hier te blijven, in deze kamer van rust en liefde, met een stabiliteit van heb ik jou daar en een regelmaat waar ik vroeger zo naar verlangde en die mij nu omgolft als een zee van slagroom met hagelslag, met een tuin waar het paradijs nog een puntje aan kan zuigen en een uitsmijter met hele dooiers onder handbereik? Is het niet mooi om juist vanuit die overvloed weg te ebben naar morgen en overmorgen en dagen en jaren die nog niet te overzien zijn?

Ja, dat is lekker en vooral omdat je niet weet wat je te wachten staat, al denk je dat het scenario nu wel ongeveer bekeken is, juist omdat je dat allemaal toch niet weet, is het zo heerlijk om je mee te laten drijven op de baren van de vrije gedachte, waarin alles mogelijk is en niets hoeft. Aan de andere kant, als vrij zo vrij is dan blijf ik liever nog wat gebonden aan wat er is, mij vasthoudend aan de eenvoudige voorspelling van warm lenteweer, juist op het moment dat wij er straks op uit zullen trekken met onze nieuwe caravan. Gekochte vrijheid binnen de gemaakte afspraken, met de zonovergoten Volvo-Knauscombinatie naar de Veluwe… Hoe laat is het eigenlijk?

Ate Vegter, 15 april 2019

een writer’s block:
www.atevegter.wordpress.com/182


 

15/04/2019 06:56

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert