Leven met kanker in een notendopje (3)

Door Willemijntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Mijn man heeft longkanker in beide longen. Wat voorafging leest u hier. https://tallsay.com/page/4294998669/leven-met-kanker-in-een-notendopje-2

Met een uitzaaiing de kerstdagen in

Chemotherapie, immuuntherapie; niets lijkt de kanker in zijn linkerlong te kunnen stoppen. Rechts gaat zo goed, waarom doet verdomme die tumor links nou zo moeilijk.

Aanhouden klachten tonen ook nog eens een uitzaaiing. Die zit goddank op een plek die bestraald kan worden. Kort na de kerst krijgt hij hiervoor al een oproep, de intake en de 1e van de in totaal vijf bestralingen gebeuren op zondag 30 december, maandag de 31e is hij weer aan de beurt. Nieuwjaarsdag is er even rust, maar daarna rijden we weer drie dagen achtereen naar Groningen. De reistijd is langer dan de tijd die ze voor de bestralingen nodig hebben. Met een kwartiertje staat hij elke keer monter weer buiten - je voelt er niets van!

De uitslag van het resultaat laat even op zich wachten (de behandeling schijnt nog een paar weken door te werken en pas daarna wordt er gekeken naar het resultaat).

We zijn er goed in geworden – in dat wachten en leven met hoop, vrees en onzekerheid.

Ondertussen gaat de immuuntherapie ook gewoon door. De tumor links doet weliswaar niets, maar ook niets is een reactie. Met stilstand zijn ze al tevreden, pas als er groei geconstateerd wordt stoppen ze de behandeling en kunnen ze verder niets meer voor ons doen.

Oeps

Een kleine twee weken later gaan we dus weer naar Groningen. Eerst bloedprikken – iedere keer 14 buisjes – dan koffiedrinken en wachten en ca. 90 minuten later is er een gesprek met de oncoloog, die heeft dan de uitslag van alle nodige bloedonderzoeken binnen en bepaald aan de hand daarvan of er vervolgens immuuntherapie kan plaatsvinden. Eventuele klachten worden dan ook besproken.

Dit keer hebben we een vervanger (is even een verrassing). Mijn man kaart zijn benauwdheid aan en wil het liefst weer Prednisolon pillen (hij voelde zich minder benauwd toen hij deze medicatie een paar keer als kuur kreeg voorgeschreven). De vervangend arts is hier niet voor te vinden, hij pakt er de laatste röntgenfoto’s bij en constateert een sterk vergrootte schildklier die deels zijn luchtpijp dichtdrukt (iets wat ook zijn collega bij ons vorige bezoeken had moeten zien).

De pillen krijgt hij niet, wel regelt de arts een afspraak bij de Endocrinoloog en krijgt hij een nieuw pufje, waarin een hele kleine hoeveelheid Prednisolon zit. Hij mag hiervan tweemaal daags twee pufjes nemen en als het echt niet gaat mag hij twee pufjes extra nemen en in het extreme nog twee.

Een beetje mopperend, dat hij toch liever die tabletten had gehad, duw ik hem in de rolstoel - glimlachend omdat hij die rotpillen dit keer niet heeft gekregen – vervolgens naar de afdeling dagbehandeling voor zijn therapie. Het gaat vlot. We hoeven nauwelijks te wachten tot de zakjes er zijn, het infuus wordt vlot geprikt en dan is het wachten tot de zakjes leeg zijn.

Door de PET-scan

We doen nog een paar keer UMC Groningen voor de nodige onderzoeken naar het probleem van de vergrootte schildklier. Uitslag krijgen we volgende week. Heel erg druk maken we ons daar niet over; er zijn indien nodig voldoende medicijnen om dat probleem op te lossen.

Ook rijden we er heen voor een PET-scan en dat is andere koek. Op een PET zie je alles!

Ze scannen zijn hele romp, daags erna gaan we heen voor de uitslag. Het wordt een ‘joepie’! We zien de trieste beelden van de PET van ruim een jaar geleden naast de beelden van de PET van nu. De tumor in zijn rechterlong is voor ons als leek bijna onzichtbaar geworden – zo ver teruggedrongen.

Het ‘joepie’ komt vooral, omdat de PET laat zien, dat ook de tumor in zijn linkerlong er na meer dan een jaar eindelijk de brui aan lijkt te gaan geven; er zijn stukjes weg! Een rib (weliswaar aangetast door de kanker wordt ons verteld) is zelfs weer een heel klein beetje zichtbaar.

Dit goede nieuws geeft vleugels

Na maanden binnenzitten wordt er opeens gewandeld. Kleine stukjes (na 100 meter is hij buiten adem), maar die kleine stukjes doet hij een keer of vijftien per dag. Het ‘ik ga even lopen’ klinkt als muziek in mijn oren, na maanden ‘ik ga even liggen’ gehoord te hebben.

Ik vraag een parkeerkaart voor invalide voor hem aan, een goede week later kan hij die al ophalen en gaat hij ook weer zelf op pad. De wetenschap dat hij dicht bij een winkel kan parkeren geven moed; ca. 100 meter naar een winkelwagen is haalbaar, daarna kan hij even rusten en de kar verder als ondersteuning gebruiken.

Inmiddels zoekt hij ook al naar klusjes; onze kozijnen – buiten op de zonkant – zijn toe aan een schildersbeurtje blijkt, weliswaar is het daar nog geen weer voor, maar het materiaal voor dit klusje staat inmiddels klaar voor gebruik. Of het een haalbaar klusje voor hem is zien we t.z.t. wel, ik kan ook schuren en netjes schilderen en samen staan we sterk en krijgen we dat klusje echt wel plat.

Hij kijkt of hij intussen bij een van onze meiden in huis iets kan doen, maakt een tekening voor een ‘walk-in-closet’ die onze oudste graag nog wil en rommelt weer rond in de schuur.

Hoop doet leven

Ik ben superblij, dat hij weer wat onderneemt, het gevoel weer heeft dat hij weer meedoet en er nog toe doet. Vooral dat laatste was hij kwijt aan het raken.

Volgende week krijgt hij weer een kuur. Genezen kunnen ze hem niet en stokoud zal hij waarschijnlijk niet worden, maar als het lukt om middels deze therapie de kanker onder controle te houden, zodat we hopelijk nog een aantal jaartjes van elkaar kunnen genieten, zou een heel groot geschenk zijn.

Eind van de maand is hij jarig, een verjaardag waarvan we vorig jaar allemaal dachten, dat hij die niet zou halen; we gaan er een groot feest van maken!

14/03/2019 20:22

Reacties (18) 

Nieuwe reacties weergeven
1
16/03/2019 12:31
Heel knap hoe je dit schrijft- en jullie dit oppakken!!!!!! Meer dan kracht gewenst vanuit huize Hage !
1
16/03/2019 22:44
Dankjewel Jack X
16/03/2019 22:50
1
16/03/2019 09:01
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Wens jullie alvast een heel fijn verjaardagsfeest. Fijn deze positieve vooruitgang.
1
16/03/2019 22:41
Dankjewel, ideetjes genoeg om hem te verrassen, dus dat gaat lukken.
Dit positieve duwtje konden we allemaal wel even gebruiken, hoop dat het nog wat doorzet.
1
15/03/2019 08:30
Wat een prachtig nieuws! Van harte met dit resultaat!
1
15/03/2019 22:41
Dank je, hopelijk zet dit positieve resultaat door.
1
14/03/2019 23:31
Goed nieuws dus, gelukkig maar.
Ik denk er heel vaak aan, hoe het met jullie gaat.
Zou die nieuwe therapie dan toch in staat zijn om een tumor te stoppen of zelfs te laten verdwijnen? Ik hoop het zo voor jullie...
Het geeft jullie in elk geval moed en nieuwe kracht - dat is op zich al winst. Hou het zo, en hopelijk is de linker tumor nu ook op z'n retour. Ik wens het jullie van harte.
1
15/03/2019 00:38
Het beste nieuws dat we het afgelopen jaar gekregen hebben.
Ik geloof in deze aanpak; je eigen cellen d.m.v. bepaalde medicijnen stimuleren om de vijand (kankercellen) te herkennen en aan te pakken. Stoppen en terugdringen van een tumor vind ik al heel wat.

Weet dat je begaan bent en dat is heel fijn om te weten.
1
14/03/2019 22:36
Dit is geweldig om te lezen ... hoe erg de achtergrond ook is.
Verder wil ik heel veel zeggen, maar vrees dat ik niet de persoon ben om de juiste woorden te zeggen. Zolang je maar weet dat ik met jullie meeleef.
1
14/03/2019 23:58
Wij zijn er ook dolblij mee. Je hoeft niet altijd iets te zeggen, dat je met ons meeleeft weet ik en dat is al genoeg.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert