Het zoeken naar planeten waar leven mogelijk is:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Het zoeken naar planeten waar leven mogelijk is:

aad9f69e9575e68a77d959f4b959cedf_medium.

Dit is Los Angeles by night en stelt u zich eens voor dat dit een live beeld was en dat ergens in een woning in LA, op dit beeld, iemand het licht uitdoet. Dat valt echt nauwelijks waar te nemen, want er is zoveel licht dat één lichtje minder niet opvalt.

Stelt u zich dit beeld nu eens voor als één van de triljoenen sterren in het Universum en dan is het niet een persoon die het licht uitdoet waar u op moet letten, maar probeer dan eens goed te zien als er een minuscuul klein stipje voor dat beeld langs zweeft. De vergelijking lijkt vreemd, maar zo moeilijk is het voor astronomen om een planeet te vinden die tot een ster behoord en om dan ook nog eens een planeet te ontdekken die op ‘leefbare’ afstand tot haar Zon zweeft en qua ondergrond en alle andere elementaire zaken (water, zuurstof etc.) blijkt te voldoen aan al wat noodzakelijk is om een vorm van leven te kunnen herbergen … dat is dus echt vrij lastig.

En voor aliens is het net zo moeilijk om de Aarde te zien wanneer die voor de Zon langs gaat, want t.o.v. de Zon zijn wij slechts een klein stipje. De Aarde kan 1.295.029 keer in de Zon.

De berekening voor dit:

Diameter Aarde = 12.742 km

Diameter Zon = 1.391.016 km

De diameter van de Zon is dus ruim 109 keer (109,17) groter dan die van de Aarde.

Als de straal dus 109 keer groter is, dan is het volume automatisch ook veel groter en dat gaat dan met de som waarin je de straal verdubbelt en dan zal het volume met acht keer toenemen. Je moet het namelijk drie keer vermenigvuldigen, want een bol is dus niet een plat vierkantje, maar een bol!

2x2x2 = 8.

109x109x109 = 1.295.029

a226d9546e46e054a7fe888fc3069876_medium.

Toen ik nog heel jong was en aan de dijk woonde was ik degene die altijd (en met plezier) de hond uitliet en dat was standaard op de dijk. De dijk was op een metertje of 50 afstand van thuis. En het is een feit dat je op zee veel meer sterren ziet, want je hebt geen last van ‘vervuiling’ door gebouwen en verlichting. En ook als je aan de dijk woont heb je een veel mooiere sterrenhemel dan wanneer je in Doorn woont, waar ik nu woon. Dat is echt geen klein verschilletje. Zelfs als je op het platteland woont tussen de weilanden in met tot in de wijde omtrek geen bebouwing zal je al een veel mooiere sterrenhemel zien dan wanneer je in een stad woont.

Heel veel mensen genieten van het kijken naar een hemel vol met sterren en dat is niet zo vreemd, want dat is ook prachtig, maar hoeveel van die mensen zouden op dat moment beseffen dat ze hét Universele geschiedenisboek aan het bewonderen zijn? Dat is wat je doet als je naar de sterren aan het kijken bent. Je kijkt naar de geschiedenis van het Universum, je kijkt naar een geschiedenis van 13,7 miljard jaar oud. En besef dat u de sterren niet ziet zoals ze nu zijn, Betelgeuze met zijn bijna oranje kleur, want het licht van die sterren is gewoon heel lang onderweg om ons te bereiken. En in sommige (de meest dichtbijstaande) gevallen komt dat licht van sterren die ‘slechts’ tussen de vier en de 25 lichtjaar van ons verwijderd zijn, maar we zien ook het licht van sterren en stelsels die dus op miljarden lichtjaren afstand staan.

https://tallsay.com/page/4294998545/de-mooie-orionnevel

e78c99a291ff7f1d0599787e8ece04bc_medium.

Rigel, rechtsonder in het sterrenbeeld Orion en doorgaans veruit de helderste ster van het sterrenbeeld en staat op een afstandje van 864,3 lichtjaar (8.210.850.000.000.000 km). Wij kijken naar een ster en zien haar schijnsel wat dus 864,3 jaar onderweg is om ons te bereiken. Het is nu 2019 en we kijken dus naar Rigel zoals die ster eruit zag in het jaar 1155.

b115000d2b1c2c56f7a46b9931348b25_medium.

https://tallsay.com/page/4294999162/het-nakend-einde-van-betelgeuze

Betelgeuze, linksboven in het sterrenbeeld Orion en herkenbaar aan de ietwat oranje gloed. Deze ster staat op 642,5 lichtjaar afstand van ons en staat op het punt om een supernova te worden …. maar dat kan ook al gebeurd zijn, want we kijken naar het licht van Betelgeuze uit het jaar 1377. Stel nu eens voor dat Betelgeuze in het jaar 1400 in een supernova veranderde, dan kunnen de mensen - die leven - in 2042 onwijs genieten van een prachtig schouwspel om daarna nooit meer Betelgeuze te zien staan en waardoor zelfs het hele sterrenbeeld Orion verminkt zal zijn doordat het een belangrijke ster zal zijn verloren.

Nog één voorbeeldje dan.

f6b0c1f0057e92efd443ebddb75e7ca9_medium.

Het sterrenstelsel z8-GND-5296 staat op een afstand van maar liefst 12,7 miljard lichtjaar en dat is 969.675.555.554.500.000.000.000 km. Het licht van dat sterrenstelsel is dus 12,7 miljard jaar bezig om voor ons zichtbaar te zijn.

Het licht van dit stelsel had zolang nodig om ons te bereiken dat de ster die ontplofte en waar onze Zon en ons Zonnestelsel uit voortkwamen nog niet eens geboren was en ons Zonnestelsel en onze Zon zijn dus 4,5 miljard jaar oud.

Het licht dat we zien van z8-GND-5296 is het licht uit een periode van toen de oerknal 'slechts' 700 miljoen jaar oud was. Zolang heeft dat licht dus gereisd om opgevangen te kunnen worden door de Hubble telescoop.

Het zoeken naar planeten waar leven mogelijk is:

 
We weten dat we naar het verleden kijken als we het Universum bewonderen/bestuderen. Andersom is dat voor buitenaardsen die ook op zoek zijn naar planeten met levende wezens (de Aarde) precies zo. Als er dus ergens op een planeet in de Andromedanevel intelligente levende wezens leven en die naar ons kijken dan kijken ze niet naar de Eiffeltoren, London, Burj Khalifa of het Vrijheidsbeeld en zelfs niet naar mij. Ze kijken en zien de Aarde zoals die er 2.537.000 jaar geleden uitzag. En dat was dus in het begin van het Pleistoceen. En dat was ook nog eens de periode waarin dus de eerste mensachtigen schijnen te zijn ontstaan. Die buitenaardsen zien dus niet hoe u hier loopt te schrijven dat ik een rot wijf ben en ook niet dat u (mogelijk) een dikke kont hebt en ze zien dus ook mij niet staan flirten met mijn mariniers … maar ze zien de eerste mensachtigen die er in de meeste gevallen heel anders uitzagen dan de mensen van nu (uitzonderingen daargelaten).

2ccccaabec142cdcadcfea3965131cd4_medium.a6b8f40fb22d5e94167b0497eb73218f_medium.

Moet bekennen dat ik het afleg tegen deze Neanderthaler vrouw … sowieso al qua borsten. Vandaar dat ik de foto beperk tot die rand ... is anders zo'n verschil.

Maar dit kijken naar het verleden van zowel ons als van buitenaardsen zorgt er dus mede voor dat het bijzonder moeilijk is om elkaar te leren kennen mochten we dat willen. Simpel omdat het leven waar we naar zoeken en bijvoorbeeld zouden zien op een ver afgelegen planeet tegen de tijd dat we dat contact kunnen maken al honderden tot miljarden jaren verder zijn in de tijd. Astronomen zitten niet stil en hebben onderhand al heel wat mooie planeten ontdekt waar eventueel leven zou kunnen bestaan, maar daarmee is dan weliswaar het zoeken naar planeten met mogelijk leven bereikt, maar wat hebben we er verder aan? Niks, want we kunnen er niet op bezoek gaan en andersom hopelijk ook niet. Mocht het andersom wel mogelijk zijn ….. dan is het dus maar net de vraag of ze voor plezier of voor vernietiging langskomen. En de kans op dat laatste is groter dan de kans op dat eerste.

 

 

 

 

Waarom wordt er zo fanatiek gezocht naar leven en/of naar de kans op een vorm van leven op andere planeten?

Ik ben daar zelf niet bepaald mee bezig, want vind het leven dat op die ene ons zo bekende planeet in te ruime overvloed (circa 7,5 miljard) aanwezig is al erg genoeg, dus laat staan dat ik het prima zou vinden als er op een planeet in bijvoorbeeld de Andromeda nevel leven bestaat. Maar dat er in het Universum op mogelijkerwijze miljarden planeten leven kan bestaan … of zelfs bestaat, dat is onderhand wel algemeen aangenomen als een vaststaand feit (wat het echter niet is, want iets kan pas een vaststaand feit zijn als het bewezen en aangetoond is).

 

 

 

 

What are we saying to eachother?”

De reden waarom we zoeken naar buitenaards leven heeft zonder meer te maken met het feit dat de mens van nature nieuwsgierig is naar wat ze niet weet, maar wel ziet en het Universum zien we en zien er ook steeds meer van, maar hoe meer we zien … hoe minder we ervan lijken te begrijpen. Daarnaast is het een onderzoek om te voorkomen dat we verrast kunnen worden en nog een reden is de zoektocht naar een ‘nieuwe’ tweede Aarde. Maar de voornaamste reden is niets meer en ook niets minder dan dat de mens gek is op veroveren. De mens is imperialistisch van nature. In het klein zien we dat bij huisjesmelkers die steeds meer huisjes willen, bij mensen op social media die steeds meer volgers en likes willen, bij sportclubs die steeds meer successen willen, bij het vroegere koloniseren van landen en in het groot dus bij de mensen en organisaties die de maan graag willen bevolken en die van Mars een second earth in space willen maken en als Venus niet zo onaangenaam was om op te leven, (veel dichter bij dan Mars) dan had de mens Venus allang voorzien van diverse golfbanen, attractieparken, hotels en nightclubs …. en dan zullen we het maar niet over Mercurius hebben, want dat was dan allang een luxe oord voor de extreme riches geworden.

De mens wil gewoon meer en meer van het Universum weten en daarbij hoort ook het onderzoeken naar de kans op leven en op buitenaardse levensvormen op andere planeten. En aangezien we maar een paar in de buurt hebben, vergeleken bij de afstand tot de ster Proxima Centauri op 4,5 lichtjaar en wat 9.500 keer verder weg is dan de planeet Neptunus (4,5 miljard kilometer), en waarvan we dus weten dat er geen leven op bestaan kan, zullen we de grenzen van die zoektocht keer op keer dienen te verleggen.

Waarom kan er in ons Zonnestelsel alleen op Aarde leven bestaan?

ec4e13764d32ca74264610b52e804fc1_medium.

Dat is heel simpel, want de Aarde is de enige planeet in ons Zonnestelsel die aan alles voldoet.

– Leefbare afstand tot de Zon

– Meer water dan land

– De juiste draai en omwentelingssnelheid

– Een sterke atmosferische laag die ons beschermd tegen stralingen

– Een dampkring die ons beschermd tegen een continu bombardement van meteorietdelen

– Verder zijn alle niet door mij genoemde ingrediënten die leven mogelijk maken aanwezig

– En last and sure least ….. mij ;-)

834e8193223e18b40110e893273d7db6_medium.

Hallo u mag toch weten wie die mij is? Nou dan … dat is deze mij. ;-)

*Candice*

 

04/03/2019 21:41

Reacties (11) 

1
05/03/2019 08:21
De mens is altijd een ontdekkingsreiziger geweest, maar of die mensheid met al zijn gebreken zich nu moet gaan uitwaaieren in de Melkweg? Persoonlijk kan ik daar eigenlijk niet echt een fan van zijn. De speurtocht naar exoplaneten is wel een hele boeiende (https://tallsay.com/page/4294982575/op-weg-naar-de-sterren-exoplaneten-gezocht).
1
05/03/2019 16:08
Ik ben er ook geen fan van, laten we als mensen eerst eens proberen om onze eigen planeet leefbaar te houden voor we verder kijken.
1
07/03/2019 08:02
Helemaal waar!
1
05/03/2019 08:14
Aarde in de zogenaamde 'habitual zon'e. Het wordt pas link, als de zon verandert in een rode reus en de bewoonbare zone opschuift (https://tallsay.com/page/4294997553/zon-en-zonnestelsel-3-hoe-zal-het-ons-zonnestelsel-vergaan).
1
05/03/2019 16:07
Ja dat is een geweldig artikel van je.
En inderdaad, dan wordt het aardig link.
2
05/03/2019 00:06
Een vloeibare kern dat een magnetisch veld kan opwekken, dat ons beschermt tegen kosmische straling. Mars lijkt dat niet te hebben, dus een Mars-kolonie is niet echt gezond. ;-)

Ik denk dat we voor buitenaards leven niet eens het zonnestelsel hoeven te verlaten. Eerst maar eens de watermassa's op Io en Enceladus bekijken. Voor een niet-aards leven op basis van totaal andere moleculen kan Titan ook nog interessant zijn. Moeten we het wel kunnen herkennen als leven.

Als die James Webb telescoop er eenmaal is, kunnen we ook de atmosfeer van exoplaneten analyseren. Waterd...
05/03/2019 16:06
Ik ken zat mensen die van mij zo naar Mars mogen vertrekken en ik wil nog wel helpen met inpakken ook. ;-)

Enceladirianen zijn zeker de moeite waard om te kennen en dat zijn de mooie Titanisi ook.

Oh dat gaat heel veel moois opleveren.
1
04/03/2019 23:23
Leven? Wat is leven dan?
Ik sluit bijvoorbeeld intelligente korstmossen niet uit, of filosoferende kwallen.
Wij moeten eens af van het arrogante idee dat écht leven op mensen moet lijken. Wij zijn niets anders dan een kwaadaardige schimmel die bezig is een planeet te verwoesten.
Wie zou er nu met ONS vriendschap willen sluiten?
Als ik een alien was: ik heel zeker niet.
1
05/03/2019 15:59
Oh dat ben ik met je eens. Er kunnen allerlei soorten van intelligent leven bestaan in het Universum. Denken dat het op ons lijkt is weer zo typisch arrogant menselijk tikje.

Neuhhh dat zullen er niet veel zijn.
1
05/03/2019 16:53
Wij weten niet eens of onze eigen korstmossen en kwallen over een vorm van intelligentie beschikken...misschien kennen die wel hun eigen kosmogonie, of bijbel?
'Wij' ontkennen zelfs dat katten, honden en paarden kunnen denken.
Ik zelf niet, hoor.
1
05/03/2019 17:18
Als dieren niet konden denken dan zouden het eigenlijk nutteloze lege omhulsels zijn. Dieren zijn intelligent en denken meer dan de meeste mensen denken.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert