1043 De teloorgang van kindertaal

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

‘Papa, ga je vandaag uitdelen’? vraagt Piep, wanneer ik met een tas van Kees Gutter aanstalten maak om naar mijn werk te gaan. 
‘Ja, want dinsdag heb ik thuis gewerkt, weet je nog?’
Ze knikt en gaat weer verder met meisje Djamila op haar i-Pad. Ik maak even oogcontact met Lief. Hoe vertederend is het gebruik van het woord uitdelen toch. Het is zo mooi dat kinderen hun eigen taal ontwikkelen dat het bijna jammer is om het te corrigeren, ook al zouden wij tracteren zeggen in plaats van uitdelen. We laten het erbij. 

Laatst ben ik op het Hemmeland. Het is mooi weer en ik lig wat te soezen en te lezen, terwijl de kinderen in het water spetteren. Opeens hoor ik een schelle stem over mij heen schetteren: ‘Gaan jullie wat verder ballen. Niet zo dicht bij die meneer zijn tenen!’ Het is een moeder die haar kind en haar man adviseert en het blijkt over mijn tenen te gaan. Ik had nog nergens last van, maar ben wel wakker geworden door het geschreeuw. Niet alle hulp is gewenst wil ik maar zeggen. 

Dan roept het jongetje iets. Ik weet niet meer wat, maar hij verbuigt een zwak werkwoord sterk of andersom. Doet er niet toe. Zijn moeder corrigeert hem onmiddellijk, opnieuw over mij heen schreeuwend. Het gaat door merg en been en ik realiseer mij hoe jammer het is dat ze alle foutjes eruit haalt en zo haar kind verliest. Nu zal hij de volgende keer niet de goede werkwoordsvorm gebruiken, hij zal z’n kop houden.

Piep had het vroeger altijd over jommes en over meneer de Jom. De ng-klank kon ze nog niet goed uitspreken. Wij wilden dat ook wel verbeteren, maar hebben het niet gedaan en konden er nog lang van genieten. Opeens is zoiets dan verdwenen en ik moet bekennen, soms helpen we ook wel een handje.

Gisteren hebben we haar verteld dat het woord boodschappenwinkel niet betaat. Nu gaan wij altijd boodschappen doen bij de boodschappenwinkel, dus je kunt je de verbazing voorstellen. Ze kan het bijna niet geloven. ‘Hoe heet het dan’, vraagt ze. Ze vindt het woord supermarkt belachelijk: ‘Supermarkt? Dan moeten ze alles verkopen, ook auto’s en zo!’ Ik heb haar niet uitgelegd dat dat in Frankrijk ook het geval is. Wel heeft ze nog één vraag: ‘Bestaat het woord boodschappenbriefje dan ook niet?’ 

Ate Vegter, 26 mei 2018
www.atevegter.wordpress.com

26/05/2018 10:38

Reacties (1) 

1
27/05/2018 23:09
Herkenbaar! Kindertaal is soms zo fantastisch en kan er heerlijk om lachen. Niet uitlachen overigens!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert