De zwarte neushoorn, een bedreigde soort

Door Mangwa gepubliceerd in Dieren en natuur

De zwaarwichtige, bepantserde rinocerossen lijken relieken van een voorbije eeuw. Van een diverse groep die eens voorkwam in heel Eurazië, Noord-Amerika en Afrika, overleven vandaag de dag nog slechts vijf soorten. Twee hiervan, de zwarte- en de witte neushoorn, leven in Afrika.
 

Alle rinocerossen, behalve de witte neushoorn, worden nu met uitsterven bedreigd omdat de hoorn letterlijk zijn gewicht in goud waard is. Hoewel de hoorn gemaakt is van keratine, hetzelfde materiaal als waar haar en nagels van gemaakt zijn, gelooft men in landen als China en Taiwan dat het een krachtig medicijn is. Stroperij is een groot probleem en de reden dat neushoorns nu alleen nog voorkomen in beschermde gebieden.
21ebe48c6fbb865c629be9d34f49217f_medium.

Kenmerken en verspreiding


De zwarte neushoorn is donkergrijs van kleur, net als de witte neushoorn. De naam is waarschijnlijk gegeven omdat de andere soort de witte neushoorn werd genoemd. Een andere theorie is dat ze ontdekt zijn bij de Black Imfolozirivier in Zuid-Afrika. Het zijn grote dieren met een schouderhoogte tot 170 centimeter en ze kunnen tot 1350 kilo wegen. Vrouwtjes zijn even groot als de mannetjes, maar wegen iets minder. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben twee hoorns op hun neus, die per individu verschillen in vorm en grootte. In tegenstelling tot de witte neushoorn, die een brede bovenlip heeft, heeft de zwarte neushoorn een driehoekige, puntige bovenlip die gebruikt wordt om bladeren te pakken. Hoewel het voorheen de wijdst verspreide en meest voorkomende neushoorn was, zijn het verspreidingsgebied en aantallen van de zwarte neushoorn gestaag verminderd met de toename van menselijke populatie. Nu stevent de soort snel af op uitsterven en overleeft alleen nog in een paar beschermde gebieden in Afrika. De wetenschappelijke naam van de zwarte neushoorn is Diceros bicornis en hij maakt deel uit van de familie van Rhinocerotidae.
1ae856a50457bf40dbc8d27b22a911e6_medium.

Gedrag van de zwarte neushoorn


De zwarte neushoorn is bijna volledig een bladeter, met een voorkeur voor peuldragende kruiden en struiken, die bijna tweehonderd verschillende soorten planten eet. Hoewel ze vier tot vijf dagen zonder drinken kunnen door vetplanten te eten, zullen ze vrijwel elke dag drinken. Ze kunnen acht tot vijfentwintig kilometer lopen naar water en graven ze naar water in droge rivierbeddingen tijdens een droogte. De flexibele bovenlip wordt gebruikt om selectief te weiden en zijn kiezen gebruikt hij om grote happen te ned00bad1ec05584e10a5601ec103aff72_medium.men en houtachtige of vezelrijke planten te kauwen. De hoorns worden soms gebruikt om bast te verwijderen of om te graven. De zwarte neushoorn is niet zo solitair en antisociaal als hij gewoonlijk afgeschilderd wordt. Mannetjes neushoorns leven gewoonlijk solitair maar kunnen andere stieren tolereren zolang ze zich onderdanig gedragen. Vrouwtjes hebben frequent contact bij drinkplaatsen en worden ook wel gezien in groepjes. Het grootste deel van de tijd doen neushoorns weinig meer dan eten en slapen. Ze zijn actiever tijdens de vroege en late uren van de dag en rollen vaak op het heetst van de dag in de modder.  
 

Communicatie


Zwarte neushoorns gebruiken vaste plaatsen, middens genaamd, om zich te ontlasten. Ze verspreiden hun ontlasting en de midden wordt door alle voorbijgangers gebruikt. Deze middens fungeren ongetwijfeld als stations voor berichten. De mannetjes sproeien ook urine om hun territorium te markeren. Zwarte neushoorns produceren een puffend gesnuif tijdens gespannen ontmoetingen met soortgenoten of andere dieren. Ze kunnen ook gillen en knorren. De moeder roept haar kalf met een hoog, mager gemiauw en de verontruste roep van het kalf, een keelachtige gil, ontbiedt niet alleen de moeder maar ook andere neushoorns.
e003897bbe928ea696e20df108e38274_medium.

Voortplanting


De zwarte neushoorn heeft geen vast voortplantingsseizoen. Vrouwtjes zijn volwassen op zevenjarige leeftijd, maar kunnen al op vierjarige leeftijd zwanger worden. Na een draagtijd van vijftien tot zestien maanden wordt gewoonlijk één kalf geboren. De moeder zal het kalf voor één tot twee jaar voeden en het blijft bij haar totdat het volgende kalf geboren wordt, tweeënhalf tot vier jaar na de vorige bevalling. Kalveren worden volledig ontwikkeld geboren en kunnen al na tien minuten na de geboorte staan. De moeder zal haar kalf beschermen als het nodig is, waarbij ze haar hoorns gebruikt om aanvallers af te weren. Als ze vluchten, zal het kalf de moeder op de voet volgen. Ondanks hun omvang kunnen neushoorns met een snelheid van vijftig kilometer per uur rennen en ze hebben slechts hun eigen lengte nodig om te draaien.
 

Deze tekst is geschikt om te gebruiken voor een werkstuk of spreekbeurt.

labels/tags: neushoorn zwarteneushoorn Dicerosbicornis dieren BigFive

©Copyright Mangwa

Bronnen:
Behaviour guide to African mammals ISBN 1-875091-10-6
Gameranger in your backpack ISBN 978-1-920217-06-8
20/05/2018 15:11

Reacties (1) 

20/05/2018 19:49
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Prachtige dieren zijn, jammer dat er nog steeds gestroopt word voor de hoorn
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert