De ongrijpbare luipaard

Door Mangwa gepubliceerd in Dieren en natuur

Luipaarden zijn extreem flexibele adeptabele dieren, die een ongrijpbaar en stiekem leven leiden. Ze eten allerlei kleine en middelgrote zoogdieren, wat er maar het meest voorkomt in hun leefgebied.

Luipaarden zijn de meest ongrijpbare van de grote katten en ze leven wijdverspreid over Afrika en delen van Azië. Hoewel ze uitgeroeid zijn in dichtbevolkte gebieden en ze zwaar gestroopt worden voor hun kostbare vacht, is deze katachtige zo heimelijk en stoutmoedig als roofdier dat hij in plaatsen weet te overleven waar geen van de andere katten dat kunnen. De luipaard is succesvol in elk habitat waar een diversiteit aan kleine en middelgrote zoogdieren kan leven.

3cdbe5fff8927eca886342caa26b9859_medium.

Meester sluiper


Luipaarden zijn krachtig gebouwde dieren met sterke nekken om hun prooi te kunnen slepen en tillen. Hun poten zijn kort en massief en ze hebben een geelbruine kleur met zwarte vlekken gegroepeerd in rozetten. Mannetjes wegen ongeveer zestig tot negentig kilo en hebben een schouderhoogte van zeventig tot tachtig centimeter, terwijl vrouwtjes wat kleiner en lichter zijn. Net als de leeuw behoren ze tot de familie Felidea en hun Latijnse naam is Panthera pardus. Ze zijn uitstekende sluipers en zullen hun prooi tot op vijf tot tien meter benaderen voordat ze een aanval inzetten. Ze zullen een prooi zelden achtervolgen als ze missen en als ze de achtervolging inzetten doen ze dit voor niet meer dan vijftig meter, hoewel hun topsnelheid op een respectabele zestig kilometer per uur geschat wordt.
Luipaarden zijn kieskeurige eters en ze zullen de haren of veren van een prooi plukken voordat ze gaan eten. Het karkas wordt vaak meegenomen in een boom of met aarde en bladeren bedekt om het bij andere roofdieren weg te houden. Luipaarden eten van alles, van muizen tot grotere prooien zoals impala’s. Sommige luipaarden die dicht bij mensen wonen, ontwikkelen een voorliefde voor hondenvlees.

3fe35fb1eb6d96e8203395563ab27f31_medium.

Sociaal gedrag van luipaarden


Luipaarden zijn solitaire dieren die hun territorium tegen luipaarden van hetzelfde geslacht zullen verdedigen. De grootte van het territorium hangt af van de beschikbaarheid van prooi en varieert van vijf tot honderd vierkante kilometer. Vrouwtjes kiezen een territorium gebaseerd op prooi en beschikbare holen voor hun jongen. Mannetjes selecteren een territorium gebaseerd op de beschikbaarheid van vrouwtjes. Het territorium van een mannetje zal een aantal territoriums van vrouwtjes omvatten en veel groter zijn. Hierdoor kan het mannetje de vrouwtjes vinden en met hen paren als ze krols worden. Ze blijven meestal een paar dagen in elkaars gezelschap om te paren en daarna zal het mannetje weer vertrekken. Het vrouwtje brengt de jongen alleen groot. Ze krijgt één tot drie welpen na een drachtperiode van negentig tot honderd dagen. De welpen zijn erg klein en hulpeloos als ze geboren worden en ze worden in dik struikgewas, holle bomen of grotten verborgen. Na zes tot tien dagen gaan hun ogen open maar pas na zes weken zullen ze hun schuilplaats beginnen te verlaten. Rond dezelfde tijd beginnen ze vlees te eten. Ze kunnen al na drie maanden gespeend worden maar pas na meer dan een jaar kunnen ze voor zichzelf zorgen en ze zullen tot een leeftijd van achttien maanden getolereerd worden in het territorium van hun moeder.
 

Vijanden en concurrentie


Alle andere grote roofdieren zijn concurrenten van de luipaard en zullen de jongen doden als ze de kans krijgen. Vooral hyena’s zijn een dreiging voor luipaarden, maar zelfs de veel kleinere wilde honden kunnen een probleem vormen, omdat ze in een groep opereren. Luipaarden hebben een hoog sterftecijfer onder de welpen; tot wel vijftig procent. Ondanks dat ze verstopt zitten, worden jonge welpen vaak gevonden door andere roofdieren en gedood. 
644e74909b16d4bee5dc9a218f800bcf_medium.
 

Communicatie


Luipaarden maken een “zagend” grommend geluid dat bijna klinkt alsof er iemand hout aan het zagen is. Als ze gealarmeerd zijn grommen, snauwen of sissen ze. Een moeder roept haar welpen met luid, abrupt gespin. De achterkant van de oren is zwart als een “volg me” signaal voor de welpen. De witte punt van de staart heeft dezelfde functie.
 

Deze tekst is geschikt om te gebruiken voor een werkstuk of spreekbeurt.

labels/tags: luipaard Pantherapardus dieren BigFive

©Copyright Mangwa

Bronnen:
Behaviour guide to African mammals ISBN 1-875091-10-6
Gameranger in your backpack ISBN 978-1-920217-06-8

 

20/05/2018 11:11

Reacties (5) 

20/05/2018 23:24
Prachtige dieren zijn het. Ze zouden veel beter beschermd moeten worden.
2
21/05/2018 12:07
Vanwege zijn stiekeme en flexibele aard doen luipaarden het eigenlijk heel goed en komen ze zelfs buiten natuurreservaten voor.
21/05/2018 16:10
Er was er zelfs eens een bij jullie in Hoedspruit op school herinner ik me. De kinderen mochten een tijdje niet buiten spelen, totdat hij gevangen was en elders weer veil uit gezet ;-)
http://www.tandatula.com/blog/posts/leopard-in-school
20/05/2018 21:22
Mooi en informatief artikel. Heb het met plezier gelezen.
20/05/2018 11:57
Heel mooie dieren vind ik dat. Fijn om er meer over te lezen
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert