De Afrikaanse buffel, onberekenbaar en ontzagwekkend

Door Mangwa gepubliceerd in Dieren en natuur

De Kaapse buffel, of Afrikaanse buffel, is de meest onberekenbare van de grote vijf. Ze staan erom bekend dat ze zonder enige waarschuwing aanvallen en hun grootte en kracht maakt hen formidabele tegenstanders.

Hoewel de Afrikaanse buffel vaak verward wordt met de Aziatische of waterbuffel, zijn de twee niet aan elkaar verwant. Beide rassen zijn hoefdieren van de familie Bovidea, maar hun voorouders zijn lang geleden hun eigen weg gegaan en de exacte oorsprong van de Afrikaanse buffel, Syncerus caffer, blijft een mysterie.

5ed5cf3e5d9d77a5d0597a2cd7327c4c_medium.

Kenmerken en verspreiding van de Afrikaanse buffel


De buffel is de meest zwaarlijvige en ontzagwekkende van de Afrikaanse Bovids. Mannetjes kunnen een schouderhoogte hebben tot wel 170 centimeter en kunnen tot wel 850 kilo wegen. De mannetjes zijn meestal zwart, terwijl de vrouwtjes meer bruinachtig van kleur zijn en ze kleiner en lichter zijn dan de mannetjes. Beide geslachten hebben hoorns, maar die van de mannetjes zijn groter. De buffel is een van de meest succesvolle Afrikaanse zoogdieren in termen van geografische verspreiding en overvloedigheid. Ze kunnen gevonden worden op de meeste plaatsen op het Afrikaanse continent ten zuiden van de Sahara, hoewel de verspreiding in Zuidelijk Afrika beperkt is tot beschermde gebieden. Ze kunnen in een verscheidenheid van leefgebieden voorkomen, zolang er genoeg voedsel en water is.
a5e12c926e6b19d01cb53bf13695d90d_medium.

Gedrag van de Afrikaanse buffel


De buffel is een bulk grazer en eet gras dat te lang en te grof is voor de meeste andere herkauwers. Ze eten ook wat bladeren, zelfs als de conditie van het gras goed is. Zijn brede rij snijtanden en het gebruik van de tong, stellen de buffel in staat veel gras in een korte tijd te consumeren. Omdat ze de voorkeur geven aan lange grassen, heeft de buffel een pioniersrol in de opeenvolging van begrazing op de savanne, waarbij ze de hoogte van het gras reduceren tot de hoogte die geschikt is voor andere, meer selectieve grazers. Buffels hebben een goed ontwikkelde reuk en ze gebruiken het om voedsel te vinden en roofdieren te ontdekken. Hun zicht en gehoor zijn minder goed ontwikkeld. Ze zijn nieuwsgierig en zullen bronnen van interesse benaderen met hun neus uitgestrekt om aanwijzingen te krijgen over de identiteit van het object. Men gelooft dat ze ook reuk gebruiken om de vele leden van de kudde te herkennen en om hen in staat te stellen de leden van de subkuddes te herkennen.  

e00c4f9b6b77b3a125b48f048ba2864e_medium.

 

Sociale organisatie


Buffels leven in grote kudden die uit honderden dieren kunnen bestaan. Binnen deze kuddes vind je subkuddes en als voedsel schaars is, zal de grote kudde zich opsplitsen. In de kudde is er een hiërarchie gebaseerd op de bekwaamheid in vechten. De dominante dieren eten voor de kudde uit of in het centrum van de kudde, waardoor ze het beste voedsel krijgen en de beste bescherming tegen roofdieren. Krachtmetingen tussen mannetjes kunnen snel beslecht worden door frontale botsingen met de hoorns. De impact van zulke gevechten kan vergeleken worden met een auto die tegen een stenen muur rijdt met een snelheid van vijftig kilometer per uur. Als buffelstieren de piekleeftijd voor voortplanting gepasseerd zijn, op een leeftijd van ongeveer tien jaar, zullen ze de kudde verlaten en kleine vrijgezellenkuddes vormen. Deze stieren worden ook wel dagha-boys genoemd, naar het Zulu-woord voor modder, aangezien ze graag in de modder rollen. Ze zijn berucht om hun slechte humeur. Buffels zijn niet territoriaal maar bewegen zich in thuisgebieden, die min of meer vrij zijn van andere kuddes buffels.

2b13919c574ee25b8397cefa7769b4e0_medium.

 

Antiroofdier gedrag


Gezien hun grootte zijn leeuwen de enige roofdieren die een bedreiging vormen voor buffels. Als ze zich bedreigd voelen, zullen buffels een hechte groep vormen, met de koeien en kalveren in het centrum en de stieren als verdediging aan de buitenkant. Als een eenheid zullen de buffels de roofdieren bedreigen of onverwacht wegrennen. Ze zijn vaak in staat hun mannetje te staan, zelfs tegen een hele troep leeuwen. Als ze vluchten, doen ze dit met een snelheid waarbij de kudde als een groep bij elkaar kan blijven, hoewel een individuele buffel een snelheid van zestig kilometer per uur kan halen. Als een van de leden van de kudde door leeuwen wordt gevangen, is het niet abnormaal dat de kudde terugkeert en de leeuwen wegjaagt. 

Deze tekst is geschikt om te gebruiken voor een werkstuk of spreekbeurt.

labels/tags: buffel Kaapsebuffel dieren BigFive

©Copyright Mangwa

Bronnen:
Behaviour guide to African mammals ISBN 1-875091-10-6
Gameranger in your backpack ISBN 978-1-920217-06-8

 
 
20/05/2018 10:52

Reacties (1) 

20/05/2018 11:54
Indrukwekkende dieren zeker wanneer je een hele kudde treft ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert