Over weten wat je niet wilt en wat wel...

Door 123heidi gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik ontmoette hem op een feestje van gemeenschappelijke kennissen, het jongetje uit mijn kindertijd. Kwam regelmatig over de vloer bij ons thuis. Onze mama's waren bevriend. Toén volstrekt oninteressant, wegens een paar jaar jonger. Eerder een lastpak, want daar moest mee gespeeld worden. Nu een knappe man, nog steeds een paar jaar jonger. Je hebt zo van die mannen die ongestraft een bloemetjeshemd kunnen dragen. En een jeans. En dat op een feestje waar zowat iedereen een 'deftige' broek en een das draagt. Zo'n man was hij geworden.

         edc3f72a3b8b72da4e547747992350f7_medium.

Na het uitwisselen van wat beleefdheden (het was tenslotte wel heel lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden) kwam ik zijn beroep te weten. Mentalcoach. En ook nog eens bewegingscoach. "Een gezonde geest in een gezond lichaam, weet je wel.", zei hij met een grijns. Blijkbaar zijn er genoeg mensen het noorden kwijt om daar royaal van te kunnen leven.

"En hoe is het met jou?", vroeg hij. 

"Goed." Een standaard antwoord. Wat hij blijkbaar onvoldoende vond, want hij wachtte op meer. 

"En wat zou je willen veranderen?", toen de stilte bleef duren. 

"Goh, heb je even?" Ik probeerde mij er met een 'allesbetekenende' glimlach vanaf te maken. Wat grandioos mislukte. Dus ging ik er maar op in. Hij was tenslotte mentalcoach voor iets. Dat het me soms wel eens tegenstak, al dat rennen. Al dat moéten. Chauffeur, kokkin, wassen en strijken, in combinatie met een fulltime job waarin ook nog eens gerend moest worden, met deadlines en veeleisendheid, met al moe zijn wanneer de wekker afloopt, met hersenen die nooit eens mogen uit staan. Voor ik het wist, somde ik een heel rijtje op met wat ik niét wou. Hij knikte af en toe begripvol. Leek echt te luisteren. (Een mentalcoach die zijn titel waard was...)

"En hoe ga je dat veranderen? Wat wil je dan wél?"

Stilte... 

"De meeste mensen kunnen heel goed benoemen wat ze niet meer willen, maar kunnen moeilijk benoemen wat ze dan wél willen", voegde hij er aan toe.

"Meer tijd voor mezelf." Nog een cliché-antwoord. 

"En wat houdt je tegen?"

Tja, dat er geld moest verdiend worden. Dat universiteitsstudenten gaten in je portemonnee vraten. Dat ik geen bruggen kon verbranden zonder kleerscheuren. Zo'n dingen.

"Dus kies je niet voor jezelf, maar voor het geld. Da's ook een keuze..."

Tja... 

 

01/02/2017 12:45

Reacties (12) 

13/08/2019 13:43
Het leven bestaat uit keuzes maken, althans dat denk ik.
1
04/02/2017 17:37
Keuzes maken en weten welke de beste is valt niet altijd mee, je hebt dit mooi geschreven.
05/02/2017 11:58
Dank je wel, Yneke !
1
03/02/2017 11:08
even gratis therapie
03/02/2017 19:19
Vriendendienst... Of misschien dacht hij : 'Ik breng het op gang, straks komt ze bij me aankloppen...' ? :)
03/02/2017 21:01
haha , kon wel eens waar zijn :)
1
03/02/2017 07:31
Ik zit ook vaak vast bij die laatste vraag... Vervelend he
1
01/02/2017 18:48
Bruggen verbranden levert soms méér op dan je denkt!
1
01/02/2017 18:53
Het schijnt, maar daar heb je moed voor nodig.
1
01/02/2017 15:32
Ik heb altijd voor beide gekozen. Mijn invulling van alles en goed geld verdienen.
1
01/02/2017 16:07
Leuk voor jou. De juiste keuzes maken op het juiste moment is natuurlijk ook een kunst.
1
01/02/2017 16:08
Ach het waren niet altijd allemaal juiste keuzes maar dat hoort bij het leven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert