Leven Is Een Dodelijk Roulettespel

Door Kai Maduro gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Leven Is Een Dodelijk Roulettespel

Artikel Kai Maduro

Ja, ik ga dood. Kort geleden is in mijn lijf iets ontdekt waar ik aan dood kan/zal gaan. Dat is wat ik te horen kreeg van de arts die mij behandelt. Wanneer en hoe ik dood zal gaan? Dat weet ik (nog) niet.  

 

Wat ik me nu wel meer dan ooit tevoren besef, is dat het leven niets anders is dan een dodelijk roulettespel. Wij, mannen, vrouwen, kinderen, wij allemaal hebben namelijk iets in ons lichaam waardoor wij, vroeg of laat alles, en dan ook totaal alles zullen verliezen. En dat iets is: “leven”. Daar gaan wij allemaal aan dood. Want, wie “leven” heeft gekregen, zal uiteindelijk sterven. En of we nu een drama van maken of niet, dat is de realiteit.

 

Dodelijk kansspel

Het leven is een dodelijk kansspel waar iedereen aan deelneemt. Een levensspel waarbij wij afwisselend winnen en verliezen. Sommigen veel, anderen weinig. Maar hoe het spel ook verloopt… uiteindelijk zullen wij allemaal alles verliezen. Niemand verlaat de roulettetafel  levend.

 

Wanneer het zover is…

Hoe ík zal reageren op het einde van mijn levensspel, weet ik niet. Pas als het zover is, en ik het bewust meemaak, zal ik het waarschijnlijk weten. Wel heb ik, zowel beroepshalve als privé, van dichtbij, het einde van het levensspel van meerdere mensen  meegemaakt.

 

Sommigen die toen zij beseften dat het voor hen zover was, protesteerden, smeekten en huilden om nog wat langer te mogen blijven meedoen met het spel. Ik vraag me af: Zal ik, als het voor mij zover is, misschien ook zo radeloos protesteren tegen het einde van mijn levensspel?

 

Berusting

Bij anderen zag ik echter hoe zij erin berustten dat het spel voor hen over was. Rustig en kalm namen zij afscheid van hun naaste medespelers en het levensspel.  Een klein aantal bleef tot het einde met plezier en vreugde het spel spelen. Maar ik, zal ik ook zo sereen en blij zijn wanneer het spel voor mij gaat eindigen?

 

Wanhoop

Enkelen die ik heb gekend, waren op een gegeven ogenblik, om de een of andere reden, zo wanhopig en het spel zo zat dat zij al de fiches die ze nog hadden op tafel smeten en zelf een einde maakten aan hun deelname aan het spel. De laatste tijd zijn er ook steeds meer spelers die het aan een ander overlaten om voor hen het spel te beëindigen. Ik vraag mij af: Als het zover is, zal ik dan de moed hebben om mijn levensspel zelf te beëindigen of laten beëindigen?

 

Het leven blijft een dodelijk spel

Hoe lang ik nog aan dit dodelijke roulettespel (dat leven heet) zal deelnemen? En hoe het spel precies voor mij zal eindigen? Dat weet ik allemaal niet. Mijn huisarts, met wie ik dit besproken heb, is van mening dat als het voor mij niet binnen een jaar afgelopen is, ik nog wel twintig jaar kan doorgaan. Maar ja, zoals één van mijn vriendinnen tegen mij zei: “Hij gokt ook maar.” Inderdaad.

 

Hoe dan ook, nog altijd is en blijft het leven voor mij een spel, een roulettespel. En ondanks de tegenslagen, of misschien juist daardoor, speel ik het nog altijd met veel plezier. Jij toch ook?

© Kai Maduro - 30 december 2016

30/12/2016 14:01

Reacties (16) 

1
01/02/2017 15:13
Een roulettespel, dat is het inderdaad. Ik hoop dat je nog een hele tijd het spel met plezier kunt meespelen. Sterkte daarbij in elk geval !
1
31/01/2017 09:40
Mooi geschreven Kai. Intens om die roulette zo bewust te ervaren. Ik wens je veel sterkte bij het aanvaarden van dit nieuwe pad dat je moet bewandelen.
1
07/01/2017 12:28
Mooi geschreven, zo zie ik het leven ook om te genieten waar je kan.Sterkte!
05/01/2017 17:25
Het is dus een kwestie van afwachten, een kwestie van, ga ik akkoord of ga ik niet akkoord? Nee, dat is het niet, je zult je bij de feiten moeten neerleggen, alleen is het geen roulettespel, maar een kansspel. De kans dat ik eerder sterf is net zo groot dan dat jij eerder sterft. Wanneer iemand ziek is, weet deze dat de kans groot is, dat deze gaat sterven aan deze ziekte, maar wanneer ik morgen wordt aangereden, of ergens ben waar een aanslag wordt gepleegd, of wanneer ik plots een hartaanval krijg, ga ik hoogstwaarschijnlijk eerder dood, zonder het te weten, zonder voorbereiding, zonder hoop...
05/01/2017 12:39
Mijn dank nogmaals voor het lezen van dit artikel; en de positieve vriendelijke reacties. Dankbaarheid en waardering heb ik met name voor de welgemeende raadgevingen en bemoedigende woorden van mijn collega-schrijvers op deze site. Vita, Johanna9, Nescio, Leonardo, Berna en Willemientje mijn dank. En ja, privé en medisch ben ik, om het zo te zeggen, in liefdevolle en capabele handen.
1
03/01/2017 01:22
Fysiek doodgaan is de enige zekerheid die je meekrijgt in het leven wanneer je geboren wordt. Dat er ooit een einde aan komt weet je. Vind de uitspraak van de huisarts 'vreemd' en wreed - overleef je dit jaar, dan kun je nog 20 jaar voort! Er wordt toch niet gewoonweg toegekeken, er is toch zeker wel een behandeling gestart.
2
02/01/2017 19:46
Indrukwekkend geschreven.
Sterkte Kai.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert