Ligament gescheurd, wat nu?

Door HelenaDC gepubliceerd in Dieren en natuur

f9400a58e7a8ffd3825dcb9be77a88f9_medium.

Je hebt een jonge alaskan malamute die houdt van rennen en springen. Na één jaar voorzichtig het wandelen opbouwen volgens alle regeltjes, rent ze de volgende vakantie vrolijk rond in het Zwarte Woud en komt ze plots op je afrennen... Helaas via de kortste weg. Je roept nog om haar tegen te houden, maar ze rent gewoon door en valt van een rand van een helling. Ze komt ongeveer 2,5 meter lager op de weg terecht en zakt door haar pootjes. Ai, ze mankt en houdt haar voorste pootje slap.

Gebroken, denk je! Achteraf hoor je van de dierenarts dat een breuk veel beter geweest was. De dierenarts vreest voor een gescheurd ligament en dat geneest al niet goed bij mensen, maar nog minder goed bij honden. Je kan een hond immers niet vertellen dat hij stil moet blijven of de hond vragen om met krukken te lopen.d93a22d350bcf8a85ddf64c23e2033b9_medium.

Hopelijk kan ze een gips verdragen en groeit het ligament snel terug aan elkaar. Maar het zit ons niet mee. Een hond krijgt niet zomaar een gips, maar een gipsgoot of een gips die op één of andere manier niet rondom gesloten is. Een hond zweet gelukkig niet onder de gips, maar het kan toch snel gaan irriteren of ergens een drukplek veroorzaken. Ja, dat laat ze wel merken. Eerst rent ze vrolijk rond met haar gips. We schrijven er zelfs onze naam op en hopen dat dit snel achter de rug is. Maar na een paar dagen bijt ze in een kort onbewaakt moment de gips stuk. Die bleek te drukken op haar poot. Een nieuwe gips kost al gauw 80 euro. De kosten lopen op. Maar de nieuwe gips wordt beter verdragen.

Terug in België raadplegen we een orthopeed die haar een nieuwe gips geeft. Maar ook deze drukt te hard. Haar kussentje is helemaal gescheurd. Ze verdraagt deze gipsen dus echt niet zo goed en haar poot zakt nog veel te fel door. We krijgen te horen dat ze een artrodese - het vastzetten van haar gewricht - moet krijgen. Neen, dat wil je toch niet. Je jonge hond die eindelijk naar hartelust mag lopen met een vastgezet pootje.

We contacteren meerdere specialisten en horen van alternatieve opties: een brace, een kunstligament... We gaan uiteindelijk voor het kunstligament.

Tijdens de operatie blijkt dat dit toch niet de meest optimale oplossing is voor dit specifiek probleem. Ze besluiten de poot tijdelijk te fixeren met pinnen. Alsof het niet goed mag gaan, lijkt één van de twee pinnen na een tijdje gewoon door de huid te komen. Niemand gelooft ons. We overdrijven en zien spoken. Maar na een paar dagen het wondje te verzorgen, verschijnt er wel degelijk een grijs puntje metaal aan de buitenkant van de poot. Alle hens aan dek en snel een nieuwe operatie. Dit maal een ander soort pin. Ik noem dit een vijs in plaats van een nagel. Het is nu immers een pin met schroefdraad, terwijl de vorige gewoon glad was. Nu zal die pin wel blijven zitten, zou je denken.

Maar neen, na een tijdje komt er weer een nieuw wondje op gezelfde plaats en na nog wat langere tijd, zien we toch weer een grijs puntje. De pin kon niet verschuiven, dus ik denk dat de huid zich teruggetrokken heeft. Maar we kunnen maar gissen. In elk geval blijkt dit alles zo niet vol te houden.

Dus zo besluiten ze toch een artrodese te moeten doen. Onze malamute krijgt zes pinnen door haar poot die langs buiten gefixeerd worden. Haar poot wordt op een bepaalde plaats geïmobiliseerd voor een achttal weken. Dit verloopt niet zo vlot, want na een tijdje ontstaat er weer een wondje. Ze gaat er niet alleen aan likken, maar dat voorkomen we door een kap, ze wilt er zelfs aan krabben met haar achterpoot. Op zo'n moment probeer je alles waarvan je denkt dat het zal helpen. Sokjes blijken uit te vallen. Sokjes met een klittenband errond komen toch ook los. Na een tijdje maken we zelfs een harnas op maat rond de poot met de fixatie. Met een plastieken fles van wasproduct (dit was de juiste maat) maken we iets dat langs de zijkant open kan, zodat dit kan verwijderd worden voor de dagelijkse verzorging. De constructie krijgt met gaasverband zachte randen om drukken bovenaan en onderaan te voorkomen. We maken er tot slot nog veel gaten in om verluchting te voorzien, anders wordt de wonde vochtig. Ja, dit helpt! Zo doorstaat ze de 8 weken. 3790460c901565c913e3e68b5b013a6f_medium.

Nu verwacht iedereen dat ze nu terug vlot loopt. Helaas is het niet zo. Haar poot zakt bijna even hard door als voorheen en ze mankt nog steeds bij het stappen. Het is moeilijk om te beoordelen of ze nu na zes maanden en meerdere operaties niet meer op haar poot durft lopen of of ze echt niet op haar poot kan lopen. 

Op aanraden van de behandelende dierenarts gaan we nu voor een flexibele brace die ondersteuning biedt. In het ergste geval moet ze die voor de rest van haar leven dragen, maar misschien kan het ligament nog terug (deels) genezen en kan ze op termijn zonder de brace wandelen. De brace op maat is intussen opgemeten, geproduceerd en aangepast, maar na een paar dagen merken we dat ook deze haar wat wondjes geeft. De maat is dus nog niet optimaal... Maar we blijven hopen...

Met dit verhaal willen we andere mensen die hetzelfde meemaken informeren welke opties er zijn en hen vooral aangeven dat ze tijdig hun dierenarts moeten contacteren als iets lijkt mis te gaan. We stelden immers vast dat de revalidatie niet verliep zoals de dierenartsen verwachtten en dat ze het vreemd vonden dat er zaken misliepen, maar dat wij op basis van onze kennis van het gedrag van onze hond het telkens wel aan het rechte eind hadden. 

09/07/2016 13:58

Reacties (2) 

09/07/2016 19:49
Vreselijk wat een getob met zo een beestje. Ik wens hem sterkte en jullie ook.
09/07/2016 19:49
Tja, bij voetballers hebben ze zoiets in no time onder de knie. Misschien eens bij een sport-arts te rade gaan? Wie weet heeft die er lol aan om eens een hond te helpen.

Ik weet van een mensenchirurg die ooit een paard na een beenblessure geopereerd heeft dat anders afgemaakt had moeten worden. Met succes, en dat is nog wel heel lang geleden. Als springpaard kon die niet meer meedoen, maar hij heeft nog een lang en gelukkig leven gehad als fokhengst.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert