Boismont en de hand die wijst, deel 117, de pech van de bankdirecteuren 2

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                   images?q=tbn:ANd9GcQwYqM_P7A_VdR3p0R1q_i

Net toen de kreeft gekraakt en gegeten werd kwam er een net geklede jonge chinees naar de tafel van Grote Lee Wang en Grote Long, hij had het teken van Ah Kong op zijn nek, hij boog zich naar voren en reikte Lee Wang een briefje aan, boog beleefd en liep achterste voren buigend weer weg. Lee schoof zijn bord weg en keek even voor zich uit, toen hernam zijn gezicht de uitdrukkingloze blik en hij sprak rechtstreeks langs Grote Long naar zijn twee gorilla's. 'Ik moet even iemand bellen,' zei hij, 'zorg dat die Long en zijn aanhang blijven waren zij zijn. De mannen knikte beleefd en de voorste rolde even met zijn schouders. Terwijl Lee het restaurant in liep viel er een ongelukkige stilte. Meisje Lee prikte wat in haar salade en Grote Long kauwde een stukje kreeft weg. 

Het duurde maar even en toen kwam Lee Wang weer terug lopen, zijn gezicht was rood maar dat viel alleen meisje Lee op. 'Ik moest even wat regelen,' zei  hij tegen zijn adjudant. 'Zeg Long,' begon Lee, 'weet je bank waar je nu bent.' 'Nee, zei Grote Long onthutst, hij was al dagen gewend dat mensen als knipmessen bogen naar hem en de verandering in aanhef en toon beviel hem niets. 'Mooi,' vond Grote Lee Wang, 'dat komt dan mooi uit en jij jongedame wordt jij op dit moment gemist'? 'Nee grote Lee Wang,' antwoorde zij bedeesd, ik mocht zomaar onverwachts mee.'  'Ik ben uitgegeten,' vervolgde Lee Wang, 'reken jij even af Long, dat zou ik interessant vinden.' Het was Grote Long een raadsel wat er fout gegaan was maar de kille snijdende stem gebood absolute gehoorzaamheid, zonder dat het uitgesproken werd.

Hij wenkte de ober aan en vroeg om de rekening. 'Meneer betaalt graag met zijn bank kaart,' glimlachte Lee Wang, waarop de ober hem eerbiedig toeknikte en buigend wegliep.

                                       images?q=tbn:ANd9GcQwYqM_P7A_VdR3p0R1q_i

Geen enkele kaart van Grote Long werkte en zweetdruppeltjes begonnen zich te vormen op zijn voorhoofd. 'Is er een probleem,' vroeg Grote Lee toen óók de laatste kaart geweigerd werd? Grote Long keek verbijsterd op, 'ik ben goed voor mijn geld, ik begrijp niet goed wat hier gebeurt.' 'Ik begrijp dat wel,' lachte Lee Wang,' je hebt wat uren gevlogen en ondertussen is de wereld doorgedraaid, nieuws staat nooit stil.' 'Voor mij is er niet veel veranderd ik bank niet met jou aardworm, maar voor jou is niets meer hetzelfde.' 'Ik begrijp niet goed ..' maar een daverend slag op de tafel deed grote Long zijn mond houden. Het bestek rinkelde en twee glazen vielen om. 'Jij,' sprak Grote Lee en een priemende wijzend vinger wees Long aan, een vinger met een lange ongeknipte nagel als teken dat de eigenaar geen handwerk verrichtte,' jij slijmworm, jij spreekt alleen als ik je wat vraag.' De man die nog een half uur ervoor met Grote Long was aangesproken, knikte bedeesd, hij wist hoe laat het was, hij had een probleem, hij wist niet waarom, maar het was zijn problem geworden.

Lee Wang richtte zich weer tot zijn adjudant, 'het belletje was van onze collega in HongKong,' deeldehij mee, 'hij heeft wat problemen met beleggingen.'  De adjudant luisterde eerbiedig. 'Piep Pino op van Don Perforatorri, die heeft een onderwatertuin, breng lulhoofd maar naar mijn kantoor en daar zie ik je graag binnen een uur terug met Pino.. De man knikte ten teken dat hij dat begrepen had. ' Betaal de rekening,' vervolgde Lee Wang en laat die Lee slet naar het hyacintenhuis brengen dan kan ze de maaltijd terug verdienen en neem haar paspoort in. De adjudant diepte met zijn rechterhand een bundel geld uit zijn broekzak met een elastiekje en legde dat naast zijn bord. 'Beschouw het als gedaan oh Grote Lee,' sprak hij. 

                                        images?q=tbn:ANd9GcQ_LEl5JuZGIkc-IldklQG

Grote Lee keurde niemand meer een blik waardig en schreed weg naar de gereedstaande auto met chauffeur, die de deur al op afstand openhield.  'Zijn adjudant wenkte één van de klerekasten ' breng Lullo naar het kantoor van de baas,' blafte hij 'en stop hem maar in de wachtruimte en jij ' en hij wees een tweede klerekast aan, 'dat grietje gaat naar het hoerenkot met de complimenten van Grote Lee. Breng mij haar paspoort terug als je wilt blijven leven.

De twee inwoners van Hongkong, werden nu met grof geweld van achter de tafel geplukt en vooruit geduwd naar de limousine. De kelners keken de ander kant op, zij hadden niets gezien en vonden het uitzicht over de Bay fascinerend. De ober met het Ah Kong teken op zijn nek, boog naar de adjudant, 'have a nice day', wenste hij het gezelschap toe.

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook 118

17/06/2016 07:41

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert