Gesprek met mijn dochter

Door Rabbit-green gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Gezellig zittend onder de carport, onder het genot van een glaasje wijn, hadden mijn dochter en ik sinds tijden weer een goed gesprek over van alles en nog wat. Op een gegeven ogenblik ging het gesprek over mijn familie omdat op een andere schrijverssite weer hele verhalen te lezen waren over het verleden en ik weer over van alles en nog wat beschuldigd werd en zelfs mijn dochter erbij betrokken werd. In eerste instantie wilde ik daar ook gaan schrijven, maar nu echt niet meer, ik ben blij met de rust hier, die ellende wil ik niet meer meemaken. Mijn dochter wilde weten hoe het toch kwam dat de band tussen mijn familie en ik zo slecht was? Zij vond dat we terug moesten in het verleden en kwamen daarbij uit bij mijn vader. Ik ben veel met hem alleen geweest en hij was mijn hechtingsobject. Mijn moeder was meer in de opname dan thuis. Mijn vader was alles voor mij, als kind hield ik ontzettend veel van hem en hij stond altijd voor mij klaar. Op mijn tiende moest ik naar het kindertehuis en op mijn elfde stierf mijn vader. Twee rouwervaringen in nauwelijks een jaar waren voor mij nauwelijks te verhapstukken, maar ik creëerde een eigen wereld om te overleven. 

Mijn dochter begreep meteen waarom ik dit onbewust deed, om alles dus mooier te maken zodat ik kon overleven. Ik had een goed leven bij de nonnen en leerde over me zelf dingen die ik nooit geweten had. Ik had mogelijkheden om me te ontwikkelen op een positieve manier en voelde me ondanks alles toch iemand.Mijn dochter gaf me de raad om groepsgenoten op te sporen die geen seksueel misbruik hadden meegemaakt op de groep waar wij allen zaten. En ik ben blij dat ik dat heb gedurfd, want het blijkt dat zij dat ook niet hebben meegemaakt en dat ik goed zat. Mijn vader is altijd in mijn gedachten geweest en waakte over mij.

Na mijn trouwen zocht ik weer contact met de familie want we waren in verschillende huizen grootgebracht en dus vervreemd van elkaar. Maar dit contact verliep zeer moeizaam, steuken roddelen elkaar het licht niet in de ogen gunnen. Ik hielp waar ik kon, maar als het gesprek over mijn vader ging dan stak de haat de kop op en werd ik onderuit gehaald. Zijn liefde voor mij en mijn liefde voor hem werden taboe en ik schoof dit op de achtergrond. Mijn dochter zegt terecht dat dit deel van mijn familie het enige positieve deel in mijn leven was en dat ik dat in ere moet herstellen. Ze haalde zijn foto erbij en herkende zijn zachtmoedigheid in mij, ze vond het jammer dat ze deze opa nooit in levende lijve gekend heeft. Ze vond ook dat hij de basis heeft gelegd door een stukje liefde aan mij door te geven en ik heb getracht dit aan mijn familie door te geven.

Mijn vader kwam vaker op bezoek in het tehuis en zag dat ik het goed had, hij had er dan ook vrede mee, hij wist ook wel dat ik het moeilijk had gehad met het verwerken van de uithuisplaatsing. Mijn vader was er voor alle kinderen en bezocht zowel zijn zonen als zijn dochters in de tehuizen. Het heeft hem veel verdriet gedaan. De twee jongste meisjes zijn nog eens naar huis geplaatst, maar dit was van korte duur, binnen 1 jaar was hij dood, hij stierf aan een hersenbloeding.

 

Jij bent terug in mijn hart

wij leefden gescheiden

maar voor een groot part

bleven we altijd ons beiden

Ik trachtte liefde te geven

aan de andere nazaten

maar bloed bleef aan mij kleven

haat en nijd, het mocht niet baten

Ik was alleen en blijf alleen

 maar wel met jou in mijn hart

waar ik nog steeds je warmte speur

en ik niet langer treur.

 

 

 

13/05/2016 19:09

Reacties (9) 

30/07/2018 13:25
dank je Sonja123
1
14/05/2016 12:50
Mensen gaan op het internet veel te ver in het beschrijven van hun verleden... de beschuldigingen naar jou en zelfs je dochter toe zijn waarschijnlijk nog een laatste stuiptrekking van iemand die doorheeft dat jij je tijd niet meer verdoet met het leven in het verleden. De bedoeling is waarschijnlijk dat jij je nu gaat verdedigen - een soort manipulatie.

Die ellende is gebeurd en moest al lang een plaats gekregen hebben, er is nu eenmaal niets te veranderen aan het verleden. Groot gelijk dat je de rust opzoekt.
1
14/05/2016 12:54
Dank je Ktje voor je bemoedigende woorden, maar zo is het wel. Die hele poppenkast hang me de neus uit en had allang een plaatsje moeten hebben als het de waarheid is. Want ook groepsgenoten uit mijn tijd zeggen dat het niet waar is en daar voel ik me nu eindelijk in bevestigd.
14/05/2016 12:22
dank je Ptries
14/05/2016 12:05
wel heel mooi dat je de liefde weer verder geeft in je leven. ontroerend artikel
14/05/2016 12:21
dank je Tanna
14/05/2016 10:07
dank je Zevenblad
13/05/2016 21:30
14/05/2016 10:07
dank je
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert