Rijk worden zonder inspanning, wat een droom!

Door Edwin Bruinooge gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik heb er vaak over nagedacht. Wat doe ik als ik de jackpot in de Staatsloterij win? Mag ik egoïstisch zijn? Moet ik aan mijn minder bedeelde medemens denken? Wie bepaalt dat? Wie mag mij op mijn gedrag beoordelen?
 

Easy money


 

Stel je toch eens voor…

Ja, ik geef toe, ik heb er regelmatig over gedroomd. Meestal in de vorm van dagdromen, dat dan weer wel. En vaak als het me financieel niet voor de wind ging. Zoals nu. Thuiskomen van een dag hard werken, of, wanneer de zon lekker schijnt, een lange fietstocht. Om met verbazing te zien dat er ineens een cameraploeg voor mijn deur staat. Met een grijnzende BN’er die een microfoon recht in mijn gezicht duwt en een cameraman die fanatiek hijgend inzoomt. Om die ongecontroleerde vreugdekreet en die ontsnapte traan vast te leggen, wanneer ik besef dat ik miljonair geworden ben. Geheel onverwacht, zonder inspanning en al helemaal zonder "zweet des aanschijns". Stel je toch eens voor, ik zou de jackpot in de Staatsloterij winnen. Wat een bedrag! Wat zou ik er allemaal mee gaan doen?

a8f6ea35742810525b5c92ce92d6b9fe.jpg

Even pas op de plaats

Mag ik dit geld wel gebruiken om mijn eigen leventje een stuk aangenamer te maken? Ik heb er immers nooit voor gewerkt. Het is me gewoon in de schoot geworpen. Ben ik dan moreel verplicht om een groot deel weg te geven?
Mijn antwoord op de laatste vraag is: Nee. Ik ben de enige die mezelf een morele verplichting op kan leggen. Het is niet mijn taak me verantwoordelijk te voelen voor al het lijden in de wereld en ik ga dit al helemaal niet op mijn schouders nemen. Mijn naam is niet Jezus Christus en ik heb ook niet de pretentie om Zijn plek in te willen nemen. Ik zou het niet eens kunnen. Een morele verplichting moet ik zelf voelen en komt alleen maar vanuit mezelf, nooit wanneer iemand anders me daartoe wenst aan te sporen, vriendelijk, of met het typisch opgeheven en moraliserende Hollandse vingertje.
Wat dan wel? Zien jullie me binnenkort rondtuffen in de nieuwste Lamborghini, gekleed in een Brioni Vanquish II - kostuum van ongeveer 43.000 dollar? Ga ik dan een paar keer per week naar een goede en exclusieve opvolger van Yab-Yum, overnacht ik aansluitend in de duurste suite van het Amstel Hotel en eet ik sowieso alleen maar in restaurants met minimaal twee Michelin-sterren? Dat nou ook weer niet. Ik denk dat ik toch maar een middenweg zoek.

f65389996f4ba2d0ac0e4ffacdb222b8.jpg

Mijn middenweg

Het is allemaal een beetje afhankelijk van het uitgekeerde bedrag. Mijn dagdromen speelden zich meestal af in die maanden dat je ‘gewoon’ een jackpot van 27,5 miljoen of meer euro kan binnentikken. Daar ga ik maar even van uit.
Ja, ik koop voor mezelf een droomhuis. Wel in Nederland, omdat ik in de buurt van mijn zoontje wil zijn; er is geen grotere prioriteit in mijn leven. Ik heb mooie grachtenpanden gezien in hartje Amsterdam, maar ook – en dat lijkt me echt geweldig – een leuk huis in de Achterhoek, uit 1319. Nou ja, huis…een kasteel dus. Zomaar kasteelheer worden! En dat voor maar 4,5 miljoen. Gewoon cash afrekenen, lijkt me wel wat.

7ab6e704ff326fa5b644c4b3d7daf42b_medium.

De huizen van mijn ouders en mijn jongere broer maak ik hypotheekvrij, zodat zij hun zuurverdiende geld kunnen gebruiken voor leuke dingen i.p.v. het spekken van de financiële sector. Mijn zus mag een huis uitzoeken, ik betaal. Het huis van mijn ouders in Frankrijk wordt op mijn kosten volledig gerenoveerd en de weg er naar toe geschikt gemaakt voor normaal verkeer. Mijn kind, maar ook mijn nichtjes, kunnen rekenen op een trust fund, voor hun studie of als beginkapitaal als ze een eigen zaak willen starten.

Mijn zoontje ga ik toch een beetje teleur stellen. Ja, pappie is dan wel puissant rijk, maar dat wil niet zeggen dat je maar met je vingers hoeft te knippen en je krijgt alles waar je je zinnen op zet. Nee, net als nu mag je er voor werken, het is belangrijk dat je leert dat er een causaal verband bestaat tussen inspanning en beloning. In het zweet des aanschijns zult gij uw nieuwe Iphone verdienen. Genoeg onkruid te wieden in mijn kasteeltuin. En ik doe gewoon mee, want jezelf in het zweet arbeiden is gezond en lekker.

2e072943baa515ea9b571d569598ade8.jpg

En ik dan? Ga ik me nog ergens voor inspannen of trakteer ik mezelf voor de rest van mijn leven op allerlei gadgets, mooie reisjes, kunstvoorwerpen en kleding?
Die boot, die gaat er zeker komen. Ik wil de zee op. Of het een motorjacht wordt, een zeiljacht of een combinatie, ik weet het nog niet. Zeilen moet ik nog leren; dat doen we dan even tussen neus en lippen door. Reizen ga ik zeker. Was ik sowieso van plan. Nu gewoon wat vaker, wat langer en wat verder. Boeken schrijven wilde ik ook al, nu heb ik er gewoon meer tijd voor. Misschien begin ik wel een eigen uitgeverij. Werk van goede, onbekende schrijvers. Ja ik ga wel ondernemen. Ik ben nu al bezig met een interessant idee, met de jackpot kan ik dan een vliegende start maken. En ik laat er lekker niks over los; mijn idee is gewoon te mooi, ik wil geen slapende honden wakker maken. Maar het heeft iets te maken met kunst en beginnende of kleinschalig werkende talenten in binnen- en buitenland.
Maar ik zal mijn geld ook voor mij laten werken. Niet op de klassieke manier, investeren in aandelen van multinationals, die om hun shareholders value te vergroten intensief gaan reorganiseren, arbeid outsourcen naar lage lonenlanden en continu beknibbelen op hun headcount. Nee, ik investeer veel liever in kleine bedrijven die én maatschappelijk verantwoord willen ondernemen én innovatief werken. Bedrijven die op den duur écht toegevoegde waarde leveren, maar in de beginfase even een financieel steuntje in de rug nodig hebben. Maar ik doe het niet voor niets. Ik verwacht wel rendement, dat ik dan herinvesteer in andere bedrijven. Zo moet mijn kapitaal groeien, zo moet het steeds meer voor me gaan werken en nog meer mogelijk maken.

ac6a97e99b566e5cd2670ef95373e50f_medium.

Niet alleen technisch innovatieve bedrijven wil ik steunen, ook sociaal innovatieve. Ik heb niet voor niets jarenlang in de re-integratiesector gewerkt. Een leerwerkbedrijf voor ex-gedetineerden? Ik ga graag een gesprek met ze aan. Mensen die hun straf hebben uitgezeten en oprecht kiezen voor een tweede, dit maal eerlijke start, kunnen op me rekenen.
Als ik tijdens mijn reizen in de Derde Wereld mooie lokale initiatieven zie, wil ik daar ook graag in investeren. Zijn er scholen nodig? Opvang voor straatkinderen of weeskinderen? Ik doe mee. Kom ik jongelingen tegen die beschikken over veel talent gecombineerd met passie, maar onvoldoende financiële middelen om hun dromen te verwezenlijken; grote kans dat ik er voor zorg dat ze in Nederland naar de universiteit kunnen. Daar hoef ik niets voor terug.
Giften aan organisaties die goed werk verrichten op terreinen die mij raken, zoals natuurbeheer en mensenrechten? Jazeker, maar niet aan logge organisaties waar teveel geld aan de strijkstok blijft hangen. Veel eerder aan kleine organisaties die ter plekke praktisch en kleinschalig het grote verschil maken. Zoals een organisatie in India die slachtoffers van mensenhandel uit de gedwongen prostitutie haalt. En gewoon behoefte heeft aan een snel en betrouwbaar busje waarmee ze slachtoffers naar een veilige plek kunnen brengen.

975860e5c586781963032547e1677e9c.jpg

Zoveel mogelijke initiatieven, ik word nog eens een druk baasje. Mag ik mezelf dan ook een beetje trakteren? In mijn hart blijf ik toch een klein jochie. En jullie weten het toch? Het verschil tussen een jongetje en een man uit zich in de prijs en de grootte van het speelgoed. Een reis buiten de dampkring, met minimaal één rondje om de Aarde? Ik schrijf me in. Kom op zeg, hoeveel kans krijg ik om de ruimte in te gaan? Dit wil ik toch echt een keer meemaken. Even iets buitengewoons. En als ik jullie tegenkom, gedraag ik me dan anders? Nee hoor, jullie zullen het allemaal toegeven: "Goh, ondanks zijn gigantische hoeveelheid poen is hij toch zo lekker gewoon gebleven!"

Hedonisme, verantwoord kapitalisme en idealisme, mooie combinatie. Het past wel bij me. Sweet dreams.
 

En hoe reëel is dit alles?

Laten we wel wezen, de kans dat mijn lot het winnende lot is, is 1 op de 676 miljoen. Ga maar na, twee letters, zes cijfers, dus 26x26x10x10x10x10x10x10 mogelijkheden. Tenzij het een trekking is met een gegarandeerde winnaar. Maar ook dan is de kans erg klein. De kans dat ik tijdens mijn leven een zeldzame ziekte oploop is waarschijnlijk een stuk groter. Maar toch, ondanks dit aantoonbare feit doe ik regelmatig mee. De kracht van een wensdroom prevaleert vaak boven het gezonde verstand. Ik zie ze wel eens voor me, aan de kassa. Mensen die 150 euro uitgeven aan een hele “straat”. Alsof hun kansen daarmee significant groter worden. Alsof ze dat zuurverdiende geld niet veel beter hier en nu aan zichzelf of hun kinderen kunnen besteden. Stel dat ik morgen vraag om een lot met lotnummer JB 007007 (shaken, not stirred), de kans dat ik dan word aangekeken met een blik dat ik toch echt wel volledig, maar dan ook volledig waanzinnig moet zijn, schat ik in op 100%. Terwijl het voor mijn kansen echt niet uitmaakt of ik een uniek nummer kies of een nummer, eindigend op 7.
Ach, ik blijf nog even dromen, want stel je toch eens voor. Ik ben alleen bang dat, mocht het ooit gebeuren, het zal gaan als in het volgende scenario, zo mooi bezongen door Alanis Morisette, in haar nummer ‘Ironic’:

1ce8bc0ce1a73b468e1735ab4403700a_medium.

An old man turned 98
He won the lottery
And died the next day
It’s a black fly in your Chardonnay
It’s a death row pardon
Two minutes too late
And isn’t it ironic
Don’t you think?

 

 

 

 

03/03/2016 14:43

Reacties (12) 

06/03/2016 13:31
Mooi geschreven :-)
04/03/2016 13:51
Ik doe aan geen enkele loterij mee, het leven zelf is al een loterij en wat dat betreft is je laatste anekdote één die heel goed bij mij zou passen. Ik ga nu eigenlijk wel een gok wagen, maar die is meer om levenskwaliteit te verbeteren, hoewel, die gok ook mijn levenskwaliteit heel erg kan verminderen. Die gok is minstens zo belangrijk als meedoen in de staatsloterij, alleen de kans op een goede afloop is bij mij groter. Ik heb maar een kleine kans op verlies, bij de staatsloterij is die kans groter.
04/03/2016 02:07
Heel leuk verhaal.

Ik doe alleen mee met de jaarlijkse Spaanse Euro loterij maar helaas: heb nog nooit wat gewonnen. Overigens spelen een aantal zaken in Frankrijk niet zoals in Nederland. Als je daar zo'n prijs zou winnen en Frans ingezetene bent betaal je geen Vermogensbelasting, lagere inkomstenbelasting, Geen onroerend goed belasting, althans niet in de vorm zoals men die in Nederland kent, doch slechts een mager afgietsel er van. (Je gaat pas betalen bij verkoop van het onroerend goed)

Kosten van onderhoud van een kasteel, of manoir in Frankrijk ligt trouwens g...
1
03/03/2016 20:21
Ik probeer altijd mee te doen met de staats(k)loterij. De prijs van het lot zie ik als investering in hoop. Het kunnen dromen met de achterliggende gedachte dat het zomaar kan... Is voor mij dat bedrag waard!

Verder heel herkenbaar, zowel de momenten waar je er een keer extra aan denkt als je investeringsplannen in kleine, verantwoord ondernemende bedrijven.

*Mijmer* Wat zou dat winnende lot mij nu goed uitkomen... Maar nu is dat een kansloze wensdroom, heb het geld niet eens om een lot te kopen ;-)
1
03/03/2016 17:34
Stel je voor dat je het grote lot wint en de volgende dag morsdood valt... Isn't it ironic? Yeah I really do think!

Een (nieuw) testament opmaken lijkt me geen slecht idee. (K-t-j-e: gewoon even ter herhaling:)
2
03/03/2016 15:53
Als ik jouw wensen en plannen zo even op een rijtje zet heb je aan 27 miljoen niet genoeg. Dan zit je toch eerder in de buurt van 2,7 miljard.

Vergeet ook niet dat je van je kapitaal elk jaar 1,2 % vermogensbelasting (wordt straks méér) af mag dragen. Het enige waar je bij de staatsloterij van vrijgesteld bent is de (eenmalige) kansspelbelasting. Jouw jackpot kost je dan per jaar zo'n kleine 330.000 €. In drie jaar tijds ben je al één miljoen kwijt.
Het onderhoud van je Achterhoeks optrekje schat ik op jaarlijks minimal 75.000 tot een ton, inclusief reservering voor p...
1
04/03/2016 02:10
Ik denk dat jij de zelfde wijze van beleggen kent als ik... Levert mij jaarlijks in elk geval een leuk bedrag op!
03/03/2016 15:20
Lekker voorbeeld, op het lab in korte broek :P

Rijk zijn zit hem niet in geld, maar in bezittingen waaraan je geen waarde kunt hangen :)
03/03/2016 16:21
Toch ook in geld hoor. Bezittingen waar ik geen waarde aan kan hangen heb ik niet meer, alleen mijn haar dan. Maar mijn auto ben ik kwijt en die was van onbetaalbare waarde voor mij.
04/03/2016 20:45
Als je auto van onbetaalbare waarde is geworden, kun je er toch ook geen waarde aan hangen ;)
04/03/2016 20:52
Ja hoor.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert