Boismont en delft,82, de hand die wijst

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                               images?q=tbn:ANd9GcSBfxXgNa-CTf-jGZBPg1I

De jongelingen met bokalen wijn in de hand, dansten naar de poort. Achmed zag hen en hij was gerustgesteld, als dit geen teken was, dan zou hij nooit meer een teken van de allerhoogste herkennen. Zij zwaaiden naar hem en wenkten en in zijn hoofd hoorde hij een zangerige stem, die steeds maar herhaalde en herhaalde, volg de hand die wijst. 'Haast je naar de tuin van vergeving  en wees snel in de race voor vergeving van uw Heer de tuin zo groot als alles wat u kent , wacht u.' De jongemannen in schoonheid wedijverend dansten en wenkten, zij zouden hem begeleiden naar zijn maagden. Achmed's voeten aarzelden niet en voerden hem dichter naar de poort die met goud bekleed was en schitterde in de avondzon.

Zijn ademhaling was onrustig en hij werd wakker. 'Dit was de dag, de dag die zijn martelaars schap zou inluiden. Volg de hand die wijst.' Hij stond op en schudde de beelden van zijn netvlies en liep naar de tafel waar zijn pc toren stond. 'Hij typte in zijn besloten groep een afscheid en drukte op enter, nu kon hij niet meer terug. 'Tot ziens in Jenna,' schreef hij als afsluiting,' de tuin roept mij, herinner mijn heldendaad.'  Hij deed een wit hemd aan en daarover de 'gordel der vergelding', hij voelde even aan de lus, waar straks een kleine ruk hem zou voeren naar de gouden poort.

Hij overwoog wat te eten, maar verwierp dat, het was onnodig hij zou aan de dis zitten aan de voeten van de profeet, vrede zij met hem. Zo waste hij zich ook niet, het aardse lichaam had zijn nut gehad. Hij knielde naast zijn bed en gespte de sandalen die hij had gekocht aan. Hij opende de doos met feestartikelen en haalde monnikenpij er uit. Bruin, hij was nu een monnik. Een monnik met een bruine pij en op sandalen. Hij keek op zijn horloge en zag dat hij lopend tijd genoeg had om vroeg op het plein te zijn. Hij zou vroeg op het plein zijn, een kruis slaan en geknield, in het midden ,naast de oblisk wachten. Een devote monnik die een glimps van zijn geestelijke vader wilde zien. Dan om 12:00 als de Paus zijn gebruikelijke Angelus zou bidden, dan zou hij zijn Jenna betreden zoveel mogelijke dode Kuffrs achterlatend. dat is de prijs voor het volgen van valse goden. 'wees snel in de race voor vergeving,' dacht hij 'en volg de hand die wijst'.  

Zijn horloge nam hij af en legde dat op de tafel. Toen laadde hij 'ccleaner' en overschreef zijn files keer op keer. Hij was pas tevreden toen hij probeerde van zijn hard disc bestanden te laden en zag dat alles leeg was. Daarna formateerde hij zijn computer en alles wat 'ccleaner' niet mee gepakt had was nu verdwenen, onbereikbaar.   Even later liep Achmed de uitverkorene, via Borgo Santo Spiritu naar Largo Degli Alicorni. Hij zag het plein al liggen, bakermat van doden.

                                                           .-&-.

Ondertussen ver weg, over de oceaan rende de man op het zebra pad in het witte fladderende gewaad naar de pòlitie auto, hij zwaaide en toen de auto tot stilstand kwam riep hij 'Officer', naar de man die nu zijn raam open draaide. Toen de twee agenten vragend door het raam omhoog keken werden zij doorzeefd met 13 schoten, 'God is groot,' riep de man met wilde ogen en draaide zich om en wilde weg rennen maar werd geplet door een bus die zijn hersens de straat in wreven.  

                                                             .-&-.

In Caïro begon de luie lange en warme dag. De bus stond voor het Waddan hotel warm te draaien. Je rook dat de dieselmotor oud was en slecht afgesteld. De geur bleef als een deken laag bij de grond hangen. Ali de chauffeur had zijn deuren uitnodigend openstaan en de gids stond in de lobby een lijst met namen af te roepen. De gids was eigenlijk een werkstudent die een paar talen gebrekkig beheerste en straks zijn uitleg haast onverstaanbaar over de krakend microfoon zou houden. Eerst in brabbel Engels en dan in het Frans dat hij, zoals zoveel Arabieren, redelijk beheerste. Zoals altijd vertrok je nooit op tijd, er was altijd wel de één of andere Brit of Amerikaan, die op het laatste moment uit de lift kwam rennen.  

Ali kende de routine wel, langs de piramides, en de gids zou een stok opsteken met een rood vlaggetje zo dat mensen hem in de hoeveelheid van gidsen konden blijven vinden. Voor hen die dat wilden, een foto op een kameel en dan langs de Souk, dat soort dingen, met een enorme opgefokte vrolijkheid. Aan het einde van de dag zouden Ali en de gids de fooien delen en dat zou meer zijn dan hun dagloon. Hij keek eens naar de receptie en de lobby en zag dat er nu een grote groep om de gids heen stond, een postbode kwam aan met een groot pak in zijn handen met daarop wat tijdschriften die er net niet afvielen. Hij wrong zich door de klapdeuren en daarna door de menigte die alleen maar oog hadden voor de gids en bang waren dat hun naam niet op de lijst zou staan.

                                      images?q=tbn:ANd9GcT8hiRxhdnNdWs9eQblolX

De jongeman in zijn witte gewaad kwam nonchalant aanwandelen en stak voor de bus over en wachtte toen aan de overkant van de straat. Hij was aan het bellen.' Iedereen loopt maar rond te bellen,' dacht Ali, 'je ziet ze alleen nog maar mompelend door de straten gaan met zo stom ding tegen hun oor.' Hij wuifde met zijn handen wat vliegen weg die te dicht bij zijn lippen kwamen.  Hij gaf eens een toetertje en de gids keek even op en maakte met een grimas duidelijk dat zij nog niet compleet waren. De postman kwam nu met lege handen naar buiten en een brommer stopte naast de jongen in het witte gewaad.  Hij stapte op nog steeds met zijn mobieltje tegen zijn oor.

Toen richtte hij het op de lobby en drukte op een knop en de chauffeur zag tot zijn verbijstering de ontvangst ruimte van het hotel veranderen in een geel oranje vuurbal gepaard gaande een knal  die het glas van zijn vooruit in zijn gezicht sloeg. Verdaasd rees hij op van achter het stuur en wankelde bloedend naar de opengeklapte busdeur. Nu regende het stukken pui op het dak van zijn bus en hij stond daar met grote schrikogen en kon niet bevatten wat er aan het gebeuren was.

                                                     .-&-.

 

San Daniel 2016

 

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

 

lees ook deel 83

 

12/01/2016 07:38

Reacties (3) 

1
12/01/2016 12:41
Het wordt druk in de tuin van vergeving.
1
12/01/2016 13:31
Nee dan moet je eerst aankomen..het kan niet de bedoeling zijn dat minkukels daar ronddansen.. het levenswiel zal hen wel passend reïncarneren
12/01/2016 14:46
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert