Ze kan niet meer, wil niet meer, ze wil vluchten

Door Spiritlady gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Haar kinderen, die twee lieve kinderen, ze waren haar redding

Met de laatste centen op zak

3e46039893e129bcd62650a7da8b9dc9_medium.

 

Met de laatste centen op zak, loopt ze naar de winkel. Een klein lijstje in haar hand. Onderweg genietend van het zonnetje. Een moedereend die haar jongen roept tovert een glimlach om haar gezicht. Even blijft ze staan kijken, totdat alle kinderen moeder hebben bereikt en ze samen hun weg vervolgen. Een vrolijk klein meisje zegt haar vriendelijk goedendag bij het voorbij gaan. Vriendelijk zegt ze goedendag terug en kijkt het meisje lachend na. Even kijkt ze geërgerd, als een brommer langs haar heen gaat. Het gedoog belijdt van de gemeente, laat het toe. Maar eigenlijk is het toch belachelijk dat brommers op de stoep voor bij je razen. Als het gevaarte langs het kindje voor haar is haalt ze weer opgelucht adem. Het is weer goed gegaan vandaag. Soms is het wel eens anders.

Bij de winkel aangekomen

b2c1c237df99a110e92a339361bfc8f5d2lua2Vs


Bij de winkel aangekomen , pakt ze een mandje. Ze heeft niet veel boodschappen vandaag, de beurs is bijna leeg. Achter een meneer aan loopt ze door het poortje en gaat op zoek naar die paar kleine boodschappen. Halverwege haar zoektocht, krijgt ze ineens een onrustig gevoel. Ze kijkt nog eens in haar mandje. Het onrustig gevoel neemt volledig bezit van haar, een ongekende angst maakt zich van haar meester. Haar hart klopt plotseling in haar keel. Ze krijgt het ineens heel benauwd, heel heet en druppeltjes zweet lopen vanuit haar oksels naar beneden. Schuchter kijkt ze even om zich heen. Zou iemand het opmerken? Ze staat te draaien op haar benen, haar hoofd tolt in het rond. Ze zoekt een rustig plekje om even tot zichzelf te komen. Maar het gaat niet weg. Tranen springen in haar ogen. Snel veegt ze de tranen weer weg.

Haar vluchtweg ligt open

9d3bff11faf982736ef09e38b12268e4_medium.

Ze brengt de boodschappen weer terug naar de plek waar ze vandaan komen, zo onopgemerkt mogelijk. Als het mandje weer leeg is ,loopt ze naar de ingang terug. Wanneer er iemand door het poortje komt houdt ze hem snel tegen. Haar vluchtweg ligt open, snel de winkel uit. Eenmaal buiten snakt ze naar lucht, en haalt een diepe ademteug naar binnen. Met gebogen hoofd en hangende schouders loopt ze terug. Haar ogen gericht naar de grond. Niemand durft ze aan te kijken. Alsof het van haar gezicht af te lezen valt. Volledig in zichzelf gekeerd ontgaat haar het leven om haar heen. Geen ergernissen om fietsers en bromfietsers. Vrolijk huppelende kinderen ontgaan haar tijdens het voorbij gaan. Moedereend is opnieuw aan het roepen, maar het ontgaan haar totaal. Vechtend tegen de tranen, loopt ze daar, volledig in zichzelf gekeerd, terug naar huis.

Op haar bed stort ze ineen

dee4c93f3e959c0dbe94a68c9e2b4478aHVpbGVu


Haar gedachten gaan als een razende te keer, een enorme angst heeft zich van haar meester gemaakt. Thuis doet ze de deur open, en zonder enig teken van leven te geven, loopt ze door naar boven. Op haar bed stort ze ineen, ze kan niet meer. De tranen vloeien rijkelijk, hartverscheurend vanuit haar tenen. Ze kan het niet, ineens die angst, haar laatste centen, ze kan het niet. Alsof ze hiermee de allerlaatste controle verliest, van het geen controle meer hebben. Elke dag staat er iemand voor de deur die geld wil, ze kan het niet uitgeven. We hebben nog een week te gaan, wat als de kinderen wat nodig hebben. Iets wat echt nodig is om hun in leven te houden.

Plots staat ze boven op het dak van haar flat

d0027b60afc7df3f5ed6edb397b31c4fdnJvdXcg


Hartverscheurend ligt ze daar. Ze krult zich op in de foetus houding. OP zoek naar een stukje veiligheid, volledig kwijt geraakt. Ze kan niet meer, ze wil niet meer, ze wil vluchten, maar waarheen. Alsof haar gedachten een eigen leven leiden, ziet ze zichzelf een trap oplopen. En nog een en nog een, hoger en hoger. Plots staat ze boven op het dak van haar flat. Voorzichtig schuifelt ze naar de rand, ze bibbert op haar benen. Bij de rand aangekomen kijkt ze voorzichtig naar beneden. Even blijft ze stil staan, ter overdenking, ze wil niet meer. Als uit het niets ziet ze ineens mensen onder haar bewegen. Ze deinst terug van de rand en zakt door haar benen heen. Die aanblik van het schouwspel beneden, ze kan het niet. Ze stort ineen in een heftige tranenvloed. Daar beneden, aanschouwde ze haar spelende kinderen, het was haar redding.

De liefde voor haar kinderen was haar redding

72c95954c775c9b24de84e5f896c75cbYmxvZWRl


Geschrokken komt ze terug uit haar overpeinzingen. Terug in de werkelijkheid, zit ze rechtop. Ze droogt haar tranen, en pakt zichzelf bijeen. Moedig en krachtig staat ze op. Ze wast haar gezicht, en maakt zichzelf helder. Resoluut loopt ze naar beneden, alsof er niets is gebeurd. Haar verantwoordelijk ligt hier, bij haar kinderen. Zij hebben haar nodig en voor hen zal ze er zijn. Ze zal vechten, vechten voor hun leven. Ergens zal een uitweg zijn. Al weet ze niet hoe, al weet ze niet waar. Maar ze zal blijven vechten en zoeken. Het komt goed, ze geeft niet op. Haar kinderen, haar leven, ze zal voor hen blijven staan. Samen, ja samen met haar kinderen zal ze het redden. Ze kan het nu niet opgeven, die liefde voor haar kinderen. Zij die haar zo nodig hebben, zij waren haar redding.

©spiritlady


 

30/12/2015 10:23

Reacties (5) 

30/12/2015 18:49
begrijp niet dat je deze gevoelens kunt krijgen van geld ....
begrijp heel goed waarom sommige mensen niet meer willen ...
maar ik kan niet begrijpen dat het ligt aan armoede hier in nl ...
Ja armoede bestaat hier ook , ook ik ben er slachtoffer van geweest en dan vooral omdat het hier ontkent word .

Maar degene die zich niet gelukkig kan voelen in de schuld mist zowiezo een heel groot stuk warmte in zijn leven . de tijden dat ik rood stond en niet wist of ik me dak boven me hoofd kon houden , waren bij het terug kijken de beste tijden tot nu toe.
30/12/2015 19:23
uiteraard is het niet alleen het geld ... kan zelfs zeggen dat het geld de druppel is geweest die de emmer heeft doen overlopen... er is een heel verhaal aan vooraf gegaan .. een uitputtingslag zeg maar ... en ja je hebt gelijk ... achteraf gezien is dat de beste tijd van mijn leven geweest ... harde lessen zijn vaak de mooiste nietwaar
30/12/2015 19:40
nou ja harde lessen niet zo zeer ... maar als je het geld vergeet en kijkt wie je nou echt helpen en er staan in moeilijke tijden.
Dan leer je dat veel van je vrienden maar schone schijn zijn en dat een heleboel die je hebt leren aankijken met de nek juist de helpende zijn. Ik kon me niet eens meer druk maken om de schulden .. wie kwam het innen dan ? en waar wouden ze het weghalen ? ik lachte me rot me de deurwaarders die vonden het nog idioter als ik zelf .

De asociale junk die door iedereen uitgescholden werd, was mijn buurman en ook de enige die me eten gaf.
...
30/12/2015 15:41
O zo herkenbaar....
1
30/12/2015 14:30
Mooi verwoord. Hartverscheurend en herkenbaar.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert