De gedwongen vrijwilligheid

Door Yrsa gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Naast mijn fulltime baan en zorg voor twee kinderen, heb ik me onlangs opgegeven om als vrijwilliger aan de slag te gaan.  Ik wilde dat al langer en vond dat ik me niet langer mocht verschuilen achter gebrek aan tijd.
Uiteraard heb ik gekozen voor iets dat me past. Ik hoefde daar niet eens lang over na te denken.
Ik wil de zielige vluchtelingen helpen, zodat zij de Nederlandse taal zo snel mogelijk leren begrijpen.
 Inburgering begint immers bij het machtig zijn van onze Taal.

f6b58e85c664feeb297eda3e6e7978a9_medium.

Ach, het is niet dat die zielige vluchtelingen me iets kunnen schelen, want ik besef heel goed dat een snelle inburgering funest is voor onze banen en huizenmarkt, maar ik heb inmiddels heel goed door dat vrijwilligerswerk het goed op je CV doet en die goede CV heb ik met al die hoogopgeleide asielzoekers (althans, als ik de kranten mag geloven) wel nodig.
Ik noem het dus gewoon een win-win situatie. Zij hun taal, ik weer een extra regel op mijn CV, want echt wel dat ik recht heb om hun wat stappen voor te blijven. Ik ben namelijk van oorsprong een Nederland. Dat we dat wel even duidelijk hebben!

Mijn buurvrouw doet het al langer. Volgens haar hoor je er ook niet meer bij als je je als ouder niet vrijwillig opgeeft om in de ouderraad plaats te nemen.
Er moet namelijk iemand zijn die de knoop durft door te hakken als het over de komst van zwarte of gele piet gaat.
Het is, zo zei ze laatst, soms wel wat passen en meten in haar agenda, omdat ze ook nog mantelzorgt.
Haar moeder heeft namelijk alzheimer en dat moet toch een hele last zijn, want naast haar vrijwilligerswerk in de ouderraad en bezoekjes die ze voor de kerk aan ouderen brengt, is ze ook nog getrouwd en heeft ze twee jonge kinderen.

Ik vind het knap en wil dat dus ook. Al vrees ik dat mijn werkgever het me niet in dank gaat afnemen als ik tegen een burn-out aanloop, maar misschien ga ik me er op de langere termijn wel beter door voelen. Je schijnt een soort van genoegdoening te krijgen als je vrijwilligerswerk doet en ik zit werkelijk in zo’n ‘Is dit alles-fase’,  waar je rond je veertigste vaak mee overvallen wordt. Dubbele win-win situatie dus, want mijn geluk staat natuurlijk wel op één.

Ik hoor het trouwens steeds meer om me heen en voelde me al langer wat ongemakkelijk bij de vraag wat ik nu eigenlijk doe als vrijwilliger. Zoiets kan je echt ongelukkig maken.
Er zijn immers genoeg dingen die je als vrijwilliger kunt doen, is wat men zegt.
De voedselbank heeft voortdurend nieuwe mensen nodig om over de ouderenzorg maar te zwijgen, want welke bejaarde wil niet achter de geraniums weggetrokken worden door een wildvreemde vrijwilliger?
Nee, ik geloof serieus dat je er niet meer gaat komen zonder deel te nemen aan de gedwongen vrijwilligerswereld.  Over mantelzorg hoef ik nog niet na te denken. Zo oud zijn mijn ouders ook nog niet en voor mijn werk zie ik al genoeg ouderen, dus echt niet dat ik die tak ga kiezen. Het is ook belachelijk dat het kabinet daar zo op bezuinigd. Anderzijds hebben ze misschien door hoe gelukkig vrijwilligerswerk je maakt.

Heel even heb ik de voedselbank nog overwogen. Saskia, een kennis van me, doet dat ook, want zegt ze; ‘Het is toch schandelijk dat er in Nederland mensen zijn die niet voldoende geld hebben om hun bordje mee te vullen.’
 Soms vraag ik me wel eens af waarom ze haar eigen eten, dat ze in overvloed heeft, omdat ze zonder haar proviand na te kijken alles maar in de kar gooit, niet doneert aan de voedselbank. Maar ach, wie ben ik om daarover te oordelen. Saskia zal net als ik wel haar redenen hebben.

Weet je, ik heb dus altijd al iets met taal willen doen en wat is er nu mooier om die schattige Syrische kindertjes, wat wegwijs te maken?  Ik denk dat ik begin met religie, want onder ons gezegd al die Allah-aanhangers moet je hier in Nederland niet willen. Straks zijn er zoveel dat ik elke ochtend gewekt ga worden door een of ander ochtendgebed en de ochtend is nooit mijn grootste vriend geweest. Spelenderwijs kun je die kindjes echt wel leren dat de Bijbel Nederlands is en de Koran in Syrië hoort.  Ja, toch?

Voor die goudzoekers voel ik eigenlijk niet zo veel. We zijn verdorie Amerika niet waar ze een droom na kunnen leven. Nee, laat die maar lekker in hun bananenlandje tussen de apen blijven. Zo ver gaat mijn vluchtelingenliefde echt niet, maar die Syrische mensen. Ze zijn echt koddig. Ze kunnen werkelijk een aanwinst zijn voor Nederland, al weet ik alleen nog niet goed hoe.
Feitelijk doet het er ook niet toe. Eerst de basis moet er in gestampt worden en de basis is de taal, maar hen wat vertellen over onze gebruiken, zwarte piet en democratie kan ook geen kwaad.
Ik weet nu al hoe ik hen ga verwelkomen als ik strakkies mijn eerste bruine vluchtelingetjes onder mijn hoede krijg.

Ik kan gewoon niet wachten om vrijwillig een steentje bij te dragen en daarmee wegwijs te maken in ons koude kikkerlandje en dan is het een kwestie van tijd voor een werkgever ziet hoe goed ik eigenlijk ben.
Vrijwilligerswerk rocks en doet het zoveel beter dan een referentie. 

12/12/2015 20:32

Reacties (16) 

1
30/10/2016 16:47
Ik had niet eens door dat jij ook hier was! Met heel veel plezier gelezen.
30/10/2016 16:56
Ooit aangemeld en wat dingen overzet, maar heel actief ben ik hier niet. Mss komt dat weer. Dank je wel.
1
26/12/2015 16:29
leuk geschreven !
1
Yrsa tegen Pipeloen
27/12/2015 13:47
dank je wel
1
14/12/2015 19:30
Ik hou van jouw humor!
Bij 'want welke bejaarde wil niet achter de geraniums weggetrokken worden door een wildvreemde vrijwilliger' lag ik bijna in de kreukels. ☻☻
1
14/12/2015 20:06
Ik ben blij dat je de humor ervan inziet. :)
1
14/12/2015 20:07
Deze is ook humor: Van Kooten en De Bie in een sketch over thuiszorg. ☺☺ Heeft wel wat weg van die geraniums...

https://www.youtube.com/watch?v=oLdz4YHuNic
1
14/12/2015 20:15
g e w e l d i g! Die details. Werkelijk TOP! Ik heb me bescheurd!!
1
12/12/2015 21:47
Alles voor een goede CV :-))
1
Yrsa tegen Ingrid
12/12/2015 21:49
1
12/12/2015 21:28
Je bent goed bezig.
2
Yrsa tegen Candice
12/12/2015 21:30
Dit is met een hele grote knipoog geschreven.
1
Candice tegen Yrsa
12/12/2015 21:40
Oh ... en ik nam het serieus. -))
Toch ben je goed bezig.
1
Yrsa tegen Candice
12/12/2015 21:45
Dank je wel :)
1
Leonardo tegen Yrsa
12/12/2015 22:06
Ik las zojuist in een van de kranten dat men in de stad Oss - niet eens zo heel erg ver bij mij vandaan - een vijftigtal zwarte, hoogopgeleide jonge mannelijke asielzoekers in een voormalig belastingkantoor gaan huisvesten.
Ik begreep tevens van een gemeente werker die ik sprak dat hun opleiding voornamelijk bestond uit het aanharken van de grond rondom hun woonplek in Somalie en het bestuderen van tekeningen van een Kalasnikoff geweer...

Sluit aardig aan bij je goed opgezette verhaal dat ik met een glimlach op mijn gelaat heb gelezen...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert